Thursday, December 14, 2017

New Poetry - 24

ఈ మధ్య కాలంలో regular గా ఉండే  job tensions కొంత relief ఇవ్వగానే మనసు మళ్ళీ poetry వైపు మళ్ళింది. ఇన్నాళ్లూ ఒక feel తో వ్రాసేవాడిని, కానీ ఛందస్సు గురించి ఎప్పుడూ పట్టించుకోలేదు. ఛందస్సు అనుకుని ఇంతకు మునుపు వ్రాసినా, ఆ తర్వాత నేను వ్రాసిన దాంట్లో తప్పులు కనపడినా మార్చకుండా వదిలేశాను. ఇప్పుడు ఈ చిన్న తీరికలో ఛందోబధ్ధంగా తోచినట్టు వ్రాసేశాను. అంటే ఒక mood అని కాదు....రకరకాలుగా . Whatsapp లో కూడా హింసించిన తరువాత, MRV కొంత రెచ్చగొడితే బయటపడ్డవన్నమాట. మిగతా విషయాలు ఏవైతే సగం వ్రాసి వదిలేశానో like ఆలోచనల స్రవంతి, Autobiography , కొత్త భేతాళ కథలు, నవల, Science and Philosophy అవి  కూడా details తో ఓపికని బట్టి త్వరలో వ్రాయడానికి ప్రయత్నిస్తాను. ప్రస్తుతం నడుస్తున్న హవా అయితే కవిత్వానిదే. ఇవి వ్రాయడానికి నేను internet లో ఛందం అనే application వాడాను. ఆ application తయారు చేసినవారికి నా కృతజ్ఞతలు.    ఇక నాకు విసుగొచ్చే వరకు ఈ blog లో మీకు తప్పదు. ఇందులో కందాలు మాత్రమే. Next post లో మిగతా ఆవేశం. 

గురుడెవ్వడు కన మహిలో 
గురువుల మద గర్వమడుచు గుగ్గురువీవే 
గురుడని నన్నువ్వన్నా 
గురుడవి నీవే మహితన గువ్వలచెన్నా 

తుహినతతము ఈ బ్రతుకే 
విహితము కద హింసరచన వివరింపంగా 
మహితము మన ఆలోచన 
రహితము విధి దాని సీమ రగిలింపంగా

దీపావళి ఇంకెందుకు 
దీపాలను ఆర్పివేయు ధీరుల లరగా 
పీపాలను పీల్చేస్తూ 
తాపాలను తీర్చుకోండి తాపసులారా 

వేదాలను చది వేస్తే 
ఏదో మన తెలివి పెరుగు ఏతావాతా 
పోదే అంతః తత్వము 
రాదే ఘన వింత కాంతి రాదే రామా  

తెలిసినదే ఈ జగమని 
తెలియనిదంతా మహిమని తెలుసుకొనంగా
తెలియును అంతః బుధ్ధికి 
తెలవారును తెలివి జగము తెరుచుకొనంగా

ఒంటరితనమెంత బరువు 
తుంటరి ఆలోచనలిక తంపులు తెచ్చున్ 
పెంట సుమీ సంసారం
లంటారొ బతుకిక అరువు లంపట మేరా

ఇరుసు అదే తిరుగుదడే 
మెరుగులవే తలపులకల మెరుపులవేరా 
కరిగి తరుగు కాలమదే 
విరిగిపడే గాలము విధివిన్యాసమురా

మేధావులు నటతిలకులు 
యోధాగ్రేసరులు మిగుల యోక్తలు మీరే 
ఈ ధాటిన మనదేశపు 
వేదాలను గేలిచేసి వేధించకుడీ 

గుండెంత బండ బారిన 
కొండడుగున పారునీటి ఖండము రీతిన్ 
పండంటి మాతృ భాషే 
గుండెడుగున పొంగిపొరలి కందును సుమ్మీ

నాలో లయ తపనలతో
లోలోపల మరిగి చెలగు లోలాగ్రంలో 
పల్లకనేయుండు పలుకు 
పల్లవమై నా మనమున పలుకుము తల్లీ

పరవశమున ఎగసిపడుతు 
సరభసమాత్మా విశేష శైలీ లీలన్ 
స్ఫురణ కలిగించు రీతిన 
సర రచనము భావ రాగ స్వర సింజితమై

భజనేంటి బాబు, దేశవి 
భజనే తంత్రమను గొప్ప భ్రష్టుల కనుమా 
భజనం టేనే గాంధీ
భజనల జీవించు భక్తి భజగోవిందా 

అండగ అన్నుండగనే 
దండగ ఇక భయము, మనకి పండగకదరా 
మెండుగ కండలు కలిగిన 
కండల ఘన తాయ కండ గండరగండా (కిషోర్ దాసరి)

ఏదోనయ్యా బయ్యా 
ఈ దేశపు మంచి పౌరుడివగుచు, నీవే 
ఏదో స్ఖీముల్జేరుతు 
ఆ దోవన ఈ సమూహ సారధి వగుమా (మోహన్ బయ్యా )

తరచుచు గ్రూపుల్ వెతుకుచు
సరసర మని పోస్టు చేసి సరగు కవీంద్రా 
వరస చతురోక్తులు సలిపి 
సరి చేయుము మా మనములు సరస రవీంద్రా (రవి అయ్యలసోమయాజుల )
సకలము నారాయణమే 
జగమంతా ఇన్ని వింత జంతువులేలో 
వగపించుట హరిలీలయె 
వగదెంచుట వాని తలపు వర్ణింపంగా 

గాలే దారిన వీచిన
ఆలాగే తేలిపోవు ఆనందవిభో
కల్లోలము చెడుపగలద
ఉల్లాసపు నీదు హాయి ఊహలదివిలో

వేదాలను తిరగేసిన
మేధావులు తాగి అపర భేదాల విధులు 
సోదాహరణముగా, తెలి 
పే, దారుణవేళలందు భేదించకుమా 

అంతర్బుధ్ధికి తెలియును 
సంతతమంతరమున చిగురించే లోకం 
అంతా భాసాభాసల 
వింతల పుంతే ఋతమున సంభావితమే 

బమ్మెర పోయిన మతితో 
బమ్మెర పోతన అతులిత భక్తి రచననే 
క్రొమ్మెరుగుల గని చదివితి 
సమ్మోహనమౌ మనముకు స్వాంతన కలుగన్

వదలదుకద బలహీనత
మెదలదు మెదడిక అపేక్ష తీరే వరకున్ 
కుదరదు వశమౌ మనసిక 
వదరుట ఒకటే మిగులును వర్ణించుటకున్ 
పద్యం యతి ప్రాసల ఘన 
వైద్యం వదిలి మనసును లయం చేస్తే నై
వేద్యం, మాటలతోనే 
చోద్యం చేస్తే మిగులును శోషిత సేద్యం 

తల్లీ ఇది నా సుకృతము 
నాలోప్రవహించితీవు  నాపై దయతో
ఈ లోకంలో నా గతి 
ఆలోకించి కరుణించు ఆశీస్సులతో
కందం నాకలవాటే 
ఛందంతో కలిపివేసి ఛవిమద్గతులన్
సంద్రం వలె ఉప్పొంగుచు
సంధానించుట తెలియును సంరంభంగా

నీ నోరు తిన్ననైతే
ఉన్నూరే తిన్ననౌను ఉపకంఠంగా
విన్నావా వెంకట్రావ్ 
నీ నోటిని వాడకయ్య భీబత్సంగా

అప్పుడు వ్రాసినవే కా 
దిప్పుడు వ్రాసినవి చదవ దిగులనిపించే 
ఎప్పుడు కూడా వ్రాతలు 
తప్పుడు ఛందము బరుకుతు తడబాటుపడే

అరివర్గములు కలతపడు 
సరగున, చేసిన పిదపను షట్కర్మలనే 
పరమార్ధ చింతనమెదో 
పెరుగునటంచు భ్రమకలుగు సెలవిక వేరే 

నిక్కము స్వభావమొకటే
అక్షరమై కడవరకును అవియునదేరా
శిక్షణలనెంత పొందిన
పక్తై ఆ పొరలు కాల్చి బయటపడునురా 

ఎచ్చట నించి వెతికి, నే 
తెచ్చితి నీ శీలములను,  తెలివంతా వే 
లార్చిన తెగకున్నదిలే 
వచ్చినవివి పాత కర్మ ప్రారబ్ధములే 

వేదమని సకల జ్ఞానము
భోదించుచు ఋషులనేక శోధనలు సలిపి 
సోదాహరణమున తెలిపి 
రే, దీనిని అంతుతేల్చుటే బతుకంతా

ఏమీ లేనితనమునిం
చేమీ లేని తనము వరకేదో ఉన్న
ట్లా ఈ జగమంతా కన 
నేమీ తెలియదు ఎవడికి నిర్ధిష్టంగా 

అజ్ఞానికి తెలియదురా 
విజ్ఞానికి తెలియును నిజమింకొంత, మహా 
సుజ్ఞానికి కూడ తెలీ 
దీ జ్ఞానము, తెలియు భవునకి దియే నమనం 

అంతము లేని నిపుణతన 
సాంతముగా కందమే రచింతును గురువా 
ధ్వాంతము వైదొలగుచు నా 
శాంతము పెంపొందునయ్య ఆసాంతముగన్

కాలంతో పాటు తిరుగు
గాలంలో చిక్కి తుదకు మారును భాషే 
శీలం మారదు ఎన్నడు 
ఆలంబన కవితకెపుడు ఆత్మే శైలీ

దేహం తన అవసరముల 
దాహం తీర్చుట గురించి దారులు వెతుకు
వ్యూహం చీల్చుటకై ఆ 
సోహం ఒకటే నిజముర శోధించంగా 

నాలో నేనే పాడే 
ఆలోచనల విలయముల ఆత్మ సరాగం 
తేలే ఊహల అలలకు 
కల్లోలితమైన మనసు కలల పరాగం

ఎందుకు కవితని మూసన
ఎందుకు దించాలిరా మరెందుకు భావం 
ఛందం మత్తున పడుతూ 
అందం పేరున బలియ్యడంకవి తిలకా 

ఎటు దిరిగెటు పోవును మరి 
ఎటులుపరికి అచ్చగు, మరెటంగొనిచనునో 
నెటుల మతి తరించుననో
ఎటుల చటుల మాయని ఎటు వెలయింతువురా

ఎందుకు నా మనసిటులిం
కెందుకు హరి నామము విడిచి మురుగు నీటన్ 
కందుచు నరక గహన సీ
మందున కలతల చరించు టెందుకు రామా

ఘనసార పటీరము నా 
కనుపాపల తొణకి జారు కంజాతములన్ 
కని కలసి విరిసి నీ పద 
మున మనసిడి మురియు వేళ ముదిమి కురియునే

ఇక్కడనే ఉన్నది నిజ 
మిక్కడ మన లోపు బయట ఇది నిక్కమురా 
చిక్కుటకేమున్నదిరా
చిక్కగ నీ మతికి తోచు చిత్రములేరా

నేనిటులుండాలనుకుని
నేనడిగానా, ఇదిటుల చెయ్యాలని నే 
నన్నానా, నేనే మను
కున్నానో నా అదుపున ఉందా స్వామీ

ఏమున్నది మన చేతిలొ 
ఏమనగలవయ్య నీవు ఏమరిపాటున్
ఏమీ చేయగ లేవుర
ఏమగునో అది గ్రహించి గమ్మున ఉండన్

ఎంతో కష్టము ఖండన 
తంత్రులు చెలరేగి ఆడ సంఘర్షణలో 
జంత్రపుబొమ్మలు మనమిక 
జంత్రములకు సూత్రధారి ఆ శివుడేలే

లయఉంటే చాలు మనము 
మయమౌనే దాని విధము మరిపించంగా 
హయమౌనే నీదు కవిత 
వియమౌనే నీదు కయిన నిక్షేపంగా

మెరమెరలాడే మనసుకి 
విరవిరలాడే సుమములు విరబూయంగా
గిరగిర తిరుగుతు తలపులు 
గరగరమని ఉరుకు కవిత కమనీయంగా

అడుగడుగున ఆశ్చర్యము
విడివడి నిగమాగమములు విశదమగునులే 
పడిరా ఈ భాగవతము
గుడియగునే నీదు మనము గురి కుదరంగా


వంకరగా తోకుండును 
వంకరగా నుండుకుక్క వాటము చూడన్ 
వంకర సరిచేయగలుగు
కింకరులింకెచటగలరు కింకర్తవ్యం 

పరభాషను విడవండిర
సురభాషగు మాతృభాష సుందరమౌనే 
పరభాష ఎంత నుడివిన 
మరలై మనుటయె నిజముగ మనసు కలుగునా

మాట్లాడే ప్రతి మాటన
ఎట్లాగో మనసు లయ వినపడే భాషే 
అట్లా వెతుకుతు, బ్రతుకున 
ఇట్లాగే కవనధార ప్రవహించగనే

బిల్లంటే నేమిటిరా 
చిల్లుపడును నీవు దాచు చిల్లర హుండీ
సోల్లుర ఈ వాట్సాప్లో
వెల్లువలా పొంగును ఇక వెర్రి సుమండీ

ఈ దేశం ఈ జాతీ 
ఈ దేశపు సంస్కృతి ఇల లేవింకెందున్ 
ఈదేశంలో పుట్టిన 
వేదాలే సాక్షిగ వినుతించుముర గణా

No comments:

Post a Comment