నేను వ్రాసిన మొదటి కథ

 నేను degree 2nd year తరువాత సెలవల్లో ఒక కథ వ్రాశాను. ఇది నేను వ్రాసిన మొదటి చిన్న కథ . ఇప్పటి దాక ఇదెవరితోను పంచుకోలేదు. ఇప్పుడెందుకో చెప్పాలనిపించింది.

అది విశాఖపట్నం. వేసంకాలం వేడెక్కిస్తే అది తట్టుకోవడానికి సాయంకాలం జనాలు బీచ్ ఒడ్డుకి చేరుకున్నారు. ఎవడి గోల వాడిది.  కెరటాలతో ఆడే వాళ్ళు కొందరైతే, ఇసుకలో గూళ్ళు కట్టే వాళ్ళు కొందరు. ఐస్ ఫ్రూట్లు , బజ్జీలు మావిడికాయ ముక్కలు అమ్మేవాళ్ళు, balloons అమ్మేవాళ్ళు అటూ ఇటూ తిరుగుతున్నారు. అంతా సందడిగా కోలాహలంగా ఉంది. ఆ గోలలో ఎవరికీ పట్టనట్టు కూర్చున్న ఆ 50 ఏళ్ళ ముసలతని పేరు విశ్వేశ్వరరావు. AVN కాలేజీ లో ప్రొఫెసర్. ఏదో పోగొట్టుకున్న వాడిలా ముఖం. ఏమి ఆలోచిస్తున్నాడో కాని చాల సేపటి నించి కూర్చున్న position నించి కదలటం లేదు. మెల్లిగా జనాలు పల్చబడటం మొదలెట్టారు. రాత్రి పదయ్యే వరకు అక్కడే అలాగే కూర్చుని ఉన్నాడు. అప్పుడు నెమ్మదిగా లేచి ఇంటి ముఖం పట్టాడు.

విశ్వేశ్వరరావు కి పెళ్లి కాలేదు. ఎందుకో అతను పెళ్లి చేసుకోలేదు. చిన్నతనం నించి అతని ధోరణి అతనిదే. తల్లితండ్రులు చెప్పేది వినేవాడు కాదు. వాళ్ళు ఏదైనా చెప్తే అది ఎందుకు, ఇది ఎలాగా అని ప్రశ్నించేవాడు. వాళ్ళు విసుగెత్తి వీడికి వితండ వాదన ఎక్కువ అనేవారు. అయినా అతను తన పద్ధతి మార్చుకోలేదు. అలాగే జీవితంలో ఎన్నో వసంతాలు. అతను జీవితాన్ని అర్ధం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించేవాడు. అతను చదవని పుస్తకం లేదు. చెయ్యని ప్రయోగం లేదు. ఇతని నలభయ్యో పడిలో తల్లీ, తండ్రీ ఇద్దరూ ఒకరి తరువాత ఒకరు కాలం చేసారు. ఆ తరువాత అతను ఇంటిని పూర్తి స్థాయి ప్రయోగశాల లాగ మార్చేశాడు. చేసిన ప్రయోగాలనీ, వాటి results నీ అన్నీ notes వ్రాసేవాడు. ఇలాగ మరో పది సంవత్సరాలు గడిచాయి. ఇప్పుడు అతనికి ఏభై ఏళ్ళు.

బీచ్ నించి బయలుదేరిన అతను తిన్నగా ఇంటికి చేరుకున్నాడు. తన diary లో last page open చేసి చూశాడు. అందులో ఉన్నది మరొక్కసారి చదువుకున్నాడు. తరువాత poison bottle తీసి మూత open చేసాడు. అది table మీద పెట్టి, diary మీద pen పెట్టి పట్టుకుని, ఆ poison bottle ఒక్క గుటకలో తాగేసాడు. విషం తన ప్రభావం చూపించడం మొదలుపెట్టింది. అతని కళ్ళు మూతలు పడుతున్నాయి. అప్పుడు diary లో ఏదో వ్రాద్దామని కొంత వ్రాసి ఆఖరి శ్వాస వదిలేసాడు. అతను ఆఖరి సారిగా diary లో వ్రాసినది -"నేను దేముణ్ణి చూ.........."- ఆ వాక్యం ముగియకుండానే అతని జీవితం ముగిసింది.

ఇంతకీ విషం తాగే ముందు అతను తన diary లో చదువుకున్న తన ఆఖరి పేజి.

" ఇన్ని చదివిన తరువాత , చూసిన తరువాత -  ఎంత వెతికినా నాకు దేముడు కనిపించలేదు. ఆ దేముడిని చూడాలని, చూసింది పదిమందితో పంచుకోవాలని ఈ ప్రయోగం చేస్తున్నాను. నిజంగా చనిపోయే ముందు దేముడు కనపడితే నేను వ్రాసిన note చూసి దేముడిని నమ్మండి. లేదా నమ్మఖ్ఖరలేదు. నాకు ఈ జీవితంలో ఇంకా కావలిసింది ఏమి లేదు. నా చావుకి నేనే భాద్యుడిని."

ఇంతకీ విశ్వేశ్వరరావు దేముడిని చూశాడా, చూడలేదా అతనికే తెలుసు. చూ....తరువాత అతను ఏమి వ్రాయాలనుకున్నాడో  కూడా అతనికే తెలుసు. దేముడు ఉన్నాడో లేడో ప్రపంచానికి ఇప్పటికీ, ఎప్పటికీ అది ఒక  ప్రహేళికే.

నేను ఈ కథని ఆంధ్రభూమి కి single పేజి కధలకి పంపిద్దామనుకుని  ఎందుకో పంపించలేదు.

Status of my life

I am not a prophet to preach, but I presume that I am a human who can understand the reality of this materialistic world with my limited knowledge and who is in search of the ultimate truth.

I never thought that there is a requirement to think when I was novice and everything is going on smoothly without any disturbance. I was an enthusiastic observer of everything in this world and I am just living my life. Only failure is the reason in my life which gave me sorrow, frustration and forced me to think and after that my understanding of life changed subsequently so many meanings changed and ultimately duality of life vanished. I am grateful to that situation in my life which I thought as failure. It doesn’t mean situations changed, it is simply my perspective of life changed.

During this travel from when I started questioning life to understanding of life in its complexity there was a question which bothered me the most. It is “Why I am here and what is my destiny?”

After so much of logic and reasoning and understanding life scientifically to my knowledge’s best the answer I found was rather vague. It is like “It happened and I am here and whatever things I am doing I have least control of situations and maybe whatever I am doing have some impact on the surroundings in and out and the stream is continuing”. I am lost. I am afraid. There is nothing more to think or say. I stopped logic and reasoning and tried to focus to just have control on my nerves. It happened one night and I burst into tears. The experience that engulfed me has given me immense ecstasy. The feeling is beyond comprehension. I got my world back. Till that time what seemed to me as impossible has become trivial. From then onwards nothing bothered me anymore.

For me further there is nothing left to conquer or prove to anybody.  I am subdued in my own world. Then I wondered are there any people who are having such experiences other than me. I read about so many people, their faiths, religions, history and at one point of time the things seemed like alliteration and I stopped further reading about anybody. I found that there are so many people around me floating with the same experience. I stopped asking the question which bothered me the most because it has lost its meaning.

Then I thought if I am having such an ecstasy sitting amidst all my surroundings and focussing then what immense pleasure those people sitting away from these surroundings and doing penance may be deriving. Whether to give up this family and other earthly pleasures to have that ecstasy continuously or to continue the same way as it is going. I tried to get aloof for some time and kick start that feel again. Then I found still there are some things in my life which I am still attached to and till that time I don’t detach myself completely whether I stay in it or out of it means same thing. Place has nothing to do with mental status but to some extent it affects till you get total grip of your internal things. This is the phase in life where I am now.

Why today I wanted to share this experience of mine is my friend RK said his student wants to donate all the ancestral property to some orphanage and he is trying to give clarity that instead of doing that he can do that charity works directly because may be the orphanage is properly run or not and after affects of not having money can be crucial and even I expressed the same idea.

My question to that student is whether he is ready after all introspection of himself or he simply wants to buy a feeling for a second and feeling bad taste for balance of his life. Because definitely money can’t buy happiness but it will give physical comforts. After so much of introspection, logic, reasoning and mystic experiences I am still struggling to leave this physical comfort zone, is he ready to be totally detached from this earthly pleasures. If he has gone through the phase through which RK Paramahamsa has gone through and reached pinnacle maybe he might have traversed a different path to reach there then it is up to him to do it his way or otherwise refrain.

naa paata kavitvam - 29

1988
చిన్ని చిన్ని పదాలతో ఊహల మాలికలల్లి
ఆ వరసలు చూసి మురిసిపోతూ
ఆలోచనలకు రూపమిచ్చే ప్రయత్నంలో
కలం కదిలించి అలిసిపోతూ
నరాలపై మ్రోగే జంత్ర వాద్యానికి
పల్లవి పాడలేక అవిసిపోతూ
నిశ్శబ్దంలో ఏకాంతంలో......నేను


ఇంకోసారి పాతది reproduce చేద్దామని వ్రాస్తే ఇంకోటి తేలింది
2009
చిన్ని చిన్ని మాటలతో  ఊహల మాలికలల్లి మురిసిపోతూ
అనంతమైన ఆలోచనల ఝరిలో ఎదురీది అలిసిపోతూ
నిశ్శబ్దంలో
ఏకాంతంలో 
నేను


కవన సుధామృత కళా కేళిలో కరిగి పోతూ
నాద పరిచుంబిత అలౌకికానంద లహరిలో తేలిపోతూ
వశం తప్పిన 
పరవశంలో 
నేను


1987

ఎక్కడ ఉన్నా చెలి తలపే

మరిపిస్తోంది నన్ను చెలి వలపే
తట్టాలి చెలి నా వలపు తలుపే
తెలపాలి నాకు తన వలపు తలపే


1988
శీకరమ్ములు    చిందులాడే

జలధరమ్ములు  నింగి  ముసిరి 

హృదయ శ్లథ  శకలముల తోడ

దవిలిన నయనముల నీడన

ప్రరోహ కవన మసృణ చణము 

1988

కరుణ రసాత్మకమైన కావ్యమింకేల

చాలదా చరమ సీమల  శ్లథ జీవనమ్ము 

1988

"నిన్ను నువ్వు తెలుసుకో" కి 

గీటురాయి ఎక్కడ 

చేవుంటే చెప్పు

ఈ చిక్కుని విప్పు

1988

తెరవని కిటికీలకు

దక్షిణ మారుతమైతేనేం

లాభం లేదు లేదు

చెరగని విధి గీతకు 

చీల్చే సౌదామనులేల 

భ్రమే నిజమై తేలే 

ఈ మిథ్యా ప్రపంచంలో

చీకటైతెనేమిటి

చూసే కనులుంటే కదా 

కప్పే సమాదికిక 

నిలబెట్టే పునాదేందుకు

1988

ఋతం

ఏదీ లేదు

ఏదీ కాదు

శాంతి

ద్వందాతీతమైన లయలో

ఈ విపంచి శృతి కలిసే క్షణాన ప్లవించే కాంతి

నా నీడని నేను కౌగిలించుకొనే క్షణం

నాకు నిజమైన శాంతి విశ్రాంతి

౧౯౯౨

ఊపిరందక గిలగిలమని

ప్రాణం నీ కన్నుల 

కొసల కదలాడినా

వెన్నెల అలలు అవలోకించే

ఉన్మత్త ఊహా మరుత్తువి......

తకిట తకిట తక  ధింతానా    

నిజాల నించి
ఇజాల నించి
పారిపోలేవు రామారావ్


ముసుగులు వేసీ
తలుపులు మూస్తే
నిజం దాగునా రామారావ్


ధీరుడవోయ్

శూరుడవోయ్

ఉక్కు కత్తుల రామారావ్


చీకటి శ్లేషల
శ్లేష చీకటుల
వేకువ నీదోయ్ రామారావ్


ఆకలి వేస్తె
మొక్కలు పాతే
గొప్ప తెలివిగల రామారావ్


భావుకత నీకు
ఆరో ప్రాణం
అసలైదేక్కడ రామారావ్


అన్నీ తెలుసనీ
ఏమీ తెలియని
తెలిసీ తెలియని
ఫిలాసఫీ తో
పొడి పొడి కత్తులు
విడుపనిషత్తులు
భగవత్గీతలు
తిలక్, చెలాలు
వీరేన్, శ్రీశ్రీ
వీడా వాడా

ఎవడని  చెప్పను

అందరినీ
ఔపోసన పట్టి
బ్రతుకంతా
ఒక చాపన చుట్టి
చంకన పెట్టి
ఎడారి ఇసుకలో
బిడారి గుంపుతో
ఒయసిస్సుకై
చూస్తున్నావా రామారావ్
ఇంతేనా ఇది
ఎలా సాగేది
కటి చీకటిలో రామారావ్
శూన్య నిశీధిలో రామారావ్


హైకూ to అమ్మలు 
ఛోళే  పూరి
మిరపకాయ బజ్జి
ఫ్రైడ్ రైస్
చెనా బథురా


డాల్ఫిన్ హోటల్
ఫస్ట్ షో సినిమా
బైక్ షికారు
మహా హుషారు

పంతాలు సగం

కొండంత అహం 

ఒంట్లో నీరసం

అయినా ఆగం

ఒక్కొక్క సారే

ఏదైనా సరే

అంతం లేనిది

ఈ "ఒక్కసారే"

ఒళ్ళే వంచం

వంచనే వంచం

తిండీ, మంచం

ఇదీ ప్రపంచం

చేత రిమోటు

ఇస్తే ఒట్టు 

అది అడిగావా

నీ గతి డౌటు

అమాయకత్వం 

అతి ఆవేశం

ఏది తెలియని

అతి మూర్ఖత్వం

అర కప్పు స్వార్ధం

ఒక కప్పు బద్ధకం

కలియ తిప్పితే

ఈ అవతారం

చెబితే కోపం

అంటే నేరం

చెప్పకపోతే

గొప్ప అనుమానం


1991

ఆగమని తెలిసినా ఆగని కథ

జ్ఞ్యాన సముపార్జనమొక తీరని వ్యధ 

2010 (ద్విపద)

చెర వీడి చెర చెర చెరలాడు చెలులు 

వలరాజు వలిగొను వలవంత కలలు

(ఇది వ్రాసినందుకు రాంబాబు నాకు పెద్ద ఉపన్యాసం ఇచ్చాడు)

Memories of my life - 3

2nd std అయిపోయిన తరువాత 3rd std  కోసం మమ్మల్ని VT కాలేజీ main branch నించి శివాలయం branch కి transfer చేశారు. అక్కడ నాకు ప్రసాద్ అని class mate ఉండేవాడు. మాకు 3rd std లో English Fay teacher చెప్పేవారు. ఆవిడ class లో  నేను ఈ ప్రసాద్ last bench లోకి చేరి ఆవిడ notes చెబుతుంటే class work లో సున్నాలు చుట్టడం మొదలెట్టాం. ఒకళ్ళని ఒకళ్ళు చూసుకోవడం, నవ్వుకుంటూ చెలరేగి సున్నాలు చుట్టేయడం. ఆ frenzy ఏ స్థాయికి చేరిందంటే teacher వచ్చి పక్కన నించున్నాపట్టించుకోవడం మానేశాం. ఆవిడకి కోపం వచ్చి ఇద్దరినీ scale తో బాదింది. నేను ఏడవడం మొదలెట్టాను. వాడు ఏడ్చినట్టు ఏడ్చి నేను ఏడుస్తుంటే నన్ను చూసి నవ్వడం మొదలెట్టాడు. Fay teacher కి ఇంకా కోపం వచ్చి వాడి half pant విప్పేసింది. నేను భయపడిపోయాను. వాడు ఏడుస్తూ నవ్వుతూ, రకరకాల mixed expressions మొదలెట్టాడు.  ఆవిడకి  విసుగొచ్చి ఆవిడ క్లాసు అయిపోయే వరకు మా ఇద్దరినీ గోడ కుర్చీలు వేయించింది. 

మా ఇంట్లో క్రింద portion లో చట్టి సన్యాసిరావు doctor గారు అద్దెకి ఉండేవారు. వాళ్ళ పిల్లలు బుజ్జి, చిన్ని, రాము, శ్యాము. వాళ్లతో ఎన్నో ఆటలు ఆడేవాళ్ళం. అందులో best game పేక మేడలు కట్టడం. వాళ్ళ families లో పండగలకి పేకాట ఆడేవారు. అలాగా ఆడి వదిలేసిన ఎన్నో పేక సెట్లు వాళ్ళ ఇంట్లో ఉండేవి. వాటితో మా ఓపిక కొద్దీ మేడలు కట్టడమే. ఒక్కొక్క సారి ఉదయం మొదలెడితే సాయంత్రం వరకు అదే పని. 3rd std half yearly సెలవలకి  బుజ్జి గాడి వాళ్ళ బావ చక్రి, shillong నించి వచ్చాడు.  వాడు మాకు towering inferno అనే సినిమా కథ చెప్పాడు. ఎంత బాగా expressive గా dramatize చేసి  చెప్పాడంటే వాడు వెళ్లి పోయిన కొన్ని నెలల వరకు మేము అదే మాట్లాడుకున్నాము. 


ఈ మధ్యలో నా తమ్ముడు మురళీవి కొన్ని పిల్ల episodes ఉండేవి. వాడు ఏదో జెర్రిని చూస్తూ మా ఇంటి ఎదురుకుండా  గ్రంధివారి అరుగు మీద నించి కుళ్ళు కాలవలో పడిపోయాడు. ఆ దెబ్బకి వాడి చెయ్యి విరిగింది. దానికి మా నాన్న గారి ఒకే ఒక్క vizag  friend , చింతకాయల లక్ష్మి నారాయణ( తాతాజీ అని పిలిచే వాళ్ళు) దగ్గిరకి పరిగెత్తి వెళితే వాడి చేతికి కట్టు వేసి ఇంటికి పంపించారు. ఇంకో సారి వీధి క్రాస్ చేస్తూ ఉంటె వీడిని ఒక సైకిల్ వాడొచ్చి గుద్దేశాడు. బుర్ర మీద బొప్పి కట్టింది. తరువాత అందులో నల్లగా blood చేరి ఆ బొడిపి పొంగడం మొదలెట్టింది. డాక్టర్ బుచ్చిరాజు దగ్గిరకి తీసుకు వెళితే వీడికి cyringe పెట్టి బుర్రలోంచి ఆ కుళ్ళు blood తీశారు. 
వాడి జీవిత చరిత్ర ఘట్టాలన్నీ ఎప్పటికప్పుడు climax లాగ ఉండేవి.

నేను అంత గొప్పగా కాకపోయినా బాగానే చదివే వాడిని. మామూలుగా క్లాసు లో second rank వచ్చేది. ఒక సారి వసంతరావు వారి ఇంట్లో బొమ్మల కొలువు పెట్టినప్పుడు అక్కడ ఆడవాళ్ళు అందరు ఒక దగ్గిరకి చేరి ఎవరి పిల్లల గురించి వాళ్ళు గొప్పలు చెప్పడం మొదలెట్టారు. మా అమ్మ నా గురించి గొప్పలు చెబుతూ మా వాడికి క్లాసు లో 1st rank అని  చెప్పింది. నేను వెంటనే "అదేంటమ్మా నాకు 2nd కదా" అన్నాను. పాపం మా అమ్మకి ఎలా cover చేసుకోవాలో తెలియలేదు.  వీడికి ఏమి మాట్లాడాలో తెలియదు అనేసి నవ్వేసి ఊరుకుంది. 

3rd class సెలవలకి అనుకుంటాను మా అమ్మ బిళ్ళకుర్రు ముందే వెళ్ళిపోయింది. నన్ను మా చంటి మావ ఆ సెలవలకి తాతగారింటికి తీసుకు వెళ్ళాడు. మా చంటి మావ అప్పట్లో AU లో MSc చేసేవాడు. సామర్లకోట వరకు train లో ప్రయాణం చేశాము. అక్కడినించి bus లో రాకూర్తివారిపాలెం (రావులపాలెం ముందు stop ) వరకు. రాకూర్తివారిపాలెం లో బల్లకట్టు ఎక్కి పాయని క్రాస్ చేసి అక్కడ నించి నడకతో బిళ్ళకుర్రు. ఈ train ప్రయాణంలో మా ఎదురు సీట్లో ఒకాయన కూర్చున్నాడు. కాసేపు పోయిన తరువాత నాతొ సరదాగా discussion start చేశాడు. నీ పేరేంటని అడిగాడు.  M . కామేశ్వర రావు అని చెప్పాను. కానీ నేను ఈశ్వరరావు M .Com అని పిలుస్తాను అని ఆట పట్టించటం మొదలుపెట్టాడు. నేను బుర్ర అడ్డంగా ఊపాను. కానీ అతను ఎందుకు అలా పిలవకూడదు అన్నాడు. నేను కాసేపు బుర్ర అడ్డంగా ఊపుతూ "మీరన్నది ఏమీ సబబుగా లేదు " అన్నాను. అతను కొంతసేపు తేరుకోలేదు. నేను అంత పెద్ద మాట వాడతానని అతను అనుకోలేదు. నేనన్నది అర్ధం అయిన తరువాత అతను పెద్దగా చాల సేపు నవ్వి దిగిపోయేటప్పుడు టాటా చెప్పాడు. మా చంటి మావ మా తాతగారి ఊళ్ళో నా ప్రతాపం కథలు కథలుగా చెప్పాడు.

ఇలాటి సెలవల్లో ఆ బిళ్ళకుర్రులో పెద్ద పిల్లల ముఠా ఒకటి తయారయ్యేది. మా పెద్ద తాతగారికి ఏడుగురు పిల్లలు ఇరవై మంది మనవలు. చిన్న తాతగారికి ఇంచుమించు అంటే పటాలం. ఇది కాక ఆ ఊళ్ళో ఒక పదిహేను ఇళ్ళు మా చుట్టాలు లేకపోతె బాగా closely knitted families ఆ ఊరి పెద్దలు.మా నాన్నగారి  families కూడా దగ్గిర బంధువులే అవ్వడంతో Jamshedpur నించి ఇంకొన్ని families with పిల్లలు దిగేవారు. ఆటలాడేటప్పుడు అందరూ పోగైపోయే వారు. ఒక నలభై, ఏభై మంది పిల్లలం ఉండేవాళ్ళం ఆ పండగలకి. సత్రం భోజనం మఠం నిద్రలా ఉండేది. సాయంకాలం వరకు ఏవో ఆటలు, సాయంతం పెరట్లో ఒక ఏభై మడత మంచాలు వేసేవారు. ఎవరి convenience కి వారు adjust అయిపోయి వాటి మీద పడుకోవడం. ఆ సెలవల్లోనే మా తాతగారి ఇంట్లో మా ప్రసాద్ మావ "మాయల ఫకీర్" వేషం వేశాడు. మొత్తం ఒళ్ళంతా బొగ్గు రాసేసుకుని ఒక పంచె కట్టుకుని చేతిలో ఒక ఇనప రోడ్ పట్టుకున్నాడు. ఈ పిల్లల పటాలాన్ని radio గదిలో కూర్చో బెట్టి lights ఆర్పేశారు. చిన్నరాంబాబు బావ ఆ lights ఆర్పుతూ వెయ్యడం. " మాయల ఫకీరుకి  తిరుగులేదు కదూ" అని మా ప్రసాద్ మావ గట్టిగా నవ్వుతూ మా మీద పడిపోయినంత పని చేసే సరికి, నేను గట్టిగా అరిచి " నేను వెళ్ళిపోతాను" అని అరవడం మొదలెట్టాను. వెంటనే వాళ్ళు అసలు ఇంత భయమైతే ఎందుకు వచ్చావు అని అని బయటికి పంపించేశారు. 

New poetry - 3

mail ద్వారా పంపించిన ఈ wishes అందరూ నచ్చాయి అని చెప్పడంతో blog లో పెడితే బాగుంటుంది అనుకుని  ---

అందరికీ శ్రీ ఖర నామ సంవత్సర శుభాకాంక్షలు 

అవలోకించి చరిత్ర నిజాలు, విశ్లేషించి పరి పరి విధాలు

ప్రశ్నించాలి సహేతుకంగా, ప్రసంగించాలి సాధికారంగా

వీడని మనోధైర్యంతో, వాడని క్రొత్త తలపులతో 

మలుపులలో మలగని క్రొత్త ఆశలతో, ఊహలలో

క్రాంతి నింపే ఆలోచనల స్రవంతిలో ప్రవహిస్తూ

శ్రీ ఖర నామ సంవత్సరం అందరికీ తరగని ఆనందం మిగల్చాలని నా కామన 

అనంత కాలం నుండి ఎన్నో ఉగాదులు కాలం తో పాటు మారుతూ

చెక్కు చెదరని మానవుడి ఆకాంక్ష వెలుగుల తీరం చేరుతూ

Science and Philosophy - 11

Before writing about further science let me sneak a look into the philosophy and how it progressed using logic and rational arguments and further how it got completely taken over by maths and modern science and still where the philosophers are having space for them after so much science advancement.  Philosophy term originated from Greek word "philosophia" meaning love of wisdom, and what I feel in its true sense is " knowledge of any kind and endless" and Philosophy is just a word to communicate this.

Science has to still explore space and travel of energy in multiple dimensions other than identified now. If this is clarified and established then it will through light on so many unanswered questions regarding rebirth,faith healing in realistic terms,ESP (extrasensory perception) and premonition etc.,. 

Before starting the history of Philosophy world wide, let me express my views of how this unexplored space and multiple dimensions help to fit in logic of rebirth etc.,. The wording which I am using to explain my view is limited and cannot express the thing in its true sense, but it needs to be understood not limited to the words which I am using.


Basic particles evolved mix up in various combinations to give ultimate varieties of beings in which a particular energy source "life" if added results in living beings. If we observe life,  it is in cycles from evolution to destruction and evolution again. All the other materials of the body are held by life together like the thread in pearl chain. As the cycle comes to the end and other materials of the body get destructed and unable to contain the energy source it just travels in its own dimensions and space and it may get dissipated or split into smaller fragments, or adds up with more energy and gets attracted towards the possible "material combination" which can contain it. I feel the path it traverses is not specifically guided and it is random. If the energy is fragmented or not disturbed and if it is travelling in smaller loops/cycles it gets attracted there and if it is attracting/sucking more energy which smaller loops cannot contain then it skips the orbit and moves out where it can get stable. The particles which carry the flavor, mass, charge and spin will last for some time in the new combination till they lose/modify their characteristics to adapt to the new environment. This is how logic helps to define the rebirth or rather soul/atman in modern scientific terms. Only thing is life/soul/atman in its basics to be defined by using subjects like maths, physics, chemistry and biology.
If the energy levels in current life are improved to such an extent by any given external process they can sense the happenings of future not exactly but in their outline, which supports premonition, ESP, healing etc.,. We will again discuss in detail in later posts regarding these.


Before discussing something on Indian Philosophy let us check how this Philosophy progressed In various part of the world. There were different philosophers like Socrates,  Plato, Aristotle, Confucius, Abubacer,Spinoza, Berkley, Kant, Galileo, Newton, Rousseau, Montesquieu,Nietzsche, Freud, Marx, Darwin, Copernicus to name a few whose names came to my mind immediately and there are many more.

It is Socrates of Greek philosophy who laid foundations of Western philosophy. Socrates way in which any problem will be addressed is by dividing it into a series of questions and the answers to which will lead to the solution. It was not known whether in his life time he was able to find answers for his fierce questions, but it was through Plato's literary works the world came to some understanding about works of Socrates. Socrates believed the best way for the people to live is self development than pursuing material benefits of life. Socrates is best known for his paradoxical statements and the heralding one is "I only know that I know nothing" and other famous dialogue of him not paradoxical is " A person who only sees with his eyes is blind"

Memories of my life - 2

నేను V.T. College లో Matriculation వరకు చదివాను. నన్ను మూడేళ్లకే school కి పంపించింది మా అమ్మ.  అప్పట్లో LKG , UKG అని ఉండేవి కావు. మొదటిసారి 1st std కంటే ముందు baby class అని introduce చేశారు. అందులో join చేసింది. Mary Cooper మా class teacher . ఆవిడ photo film roll (అప్పట్లో agfa film roll అది, బెత్తెడు వెడల్పు లో ఒక పక్క red గా రెండో పక్క black గా ఉండేది) ని పొడుగ్గా సాగదీసి నిన్ను పొడిచేస్తాను అని నన్ను భయ పెట్టింది. నేను భోరు మని ఒకటే ఏడుపు. ఇంటికి వచ్చి school కి వెళ్లనని గోల. మర్నాడు మా అమ్మ school కి వచ్చి ఆ టీచర్ ని దెబ్బలాడి నన్ను కూర్చోపెట్టింది. ఆ తరువాత Mary teacher నాకు chocolates ఇచ్చేది. కొంచం ఊహ వచ్చిన తరువాత నాకు అనిపించింది ఆవిడ సరదాకి అలా చేసిందని.

1std లో మాకు ఆదిలక్ష్మి teacher తెలుగు చెప్పేది, సరోజినీ teacher లెఖ్ఖలు చెప్పేది. ఆదిలక్ష్మి గారు పిక్క పాయసాలు పెడితే, సరోజినీ గారు duster తో కొట్టేది.   ఒక రోజు ఎందుకో సరోజినీ teacher కి నా మీద కోపం వచ్చి duster తో బుర్ర మీద కొట్టింది. బుర్ర కన్నం పడి రక్తం కారడం మొదలైంది. ఆ సాయంత్రం అమ్మ అడిగింది ఏమైంది అని. సరోజినీ teacher కొట్టింది అని చెప్పాను. మళ్ళీ మర్నాడు అమ్మ school కి హాజరు. సరోజినీ teacher ని  నిలదీసింది. ఆవిడ నా వైపు గుడ్లు ఉరిమి చూసి " ఏరా నేను నిన్ను కొట్టానా" అని అడిగింది. మీరే అంటే మళ్ళీ కొడుతుందేమో అని భయం వేసింది. అమ్మకి "ఈవిడ కాదు ఆదిలక్ష్మి teacher" అని చెప్పాను. వెంటనే అమ్మ ఆదిలక్ష్మి teacher  దగ్గిరకి తీసుకెళ్ళింది. ఆవిడ కూడా గట్టిగా అడిగే సరికి మళ్ళీ భయపడి "ఈవిడ కూడా కాదు" అని చెప్పాను. మా అమ్మ నా మీద విసుక్కుని ఇంటికి వెళ్ళిపోయింది. నేను ఎందుకు అలా చేసాను అని చాలా సార్లు అనుకున్నాను. 

నాకు 2nd క్లాసు లో రవికుమార్ అని ఒక friend ఉండేవాడు. వాడి ఇద్దరు అక్కలు మా class లోనే చదివేవారు. వాళ్ళ పేర్లు బేబీ రాణి, వాణీ కుమారి. వీడు వాళ్ళ చెడ్డీలు వెనకనించి లాగి చూపిస్తూ ఉండేవాడు. చిన్న పిల్లడినని మా అమ్మ వీళ్ళతో tie up , నన్ను ఇంటి దగ్గిర దింపడానికి. నన్ను వాళ్ళందరూ "పొట్టీ" అని పిలిచేవారు. ఒక రోజు నేను కూడా ఉత్సాహం ఎక్కవ అయిపోయి వెనక నించి బేబీ రాణి చెడ్డీ లాగేను. వెంటనే బేబీ రాణి నన్ను "పొట్టీ మీ అమ్మకి చెప్తాను ఉండు" అని భయ పెట్టింది. ఇంటి వరకు ఒకటే tension బేబీ రాణి చెప్పెస్తుందేమోనని. కానీ ఎందుకో ఆ అమ్మాయి చెప్పలేదు. బతుకు జీవుడా అనే feeling అప్పుడు తెలిసింది.

సెలవలకి అమ్మ బిళ్ళకుర్రు మా తాతగారి ఇంటికి తీసుకు వెళ్ళేది. మా తాతగారు అక్కడ మూడు ఊళ్ళకి కరణం. 2nd class సెలవలలో అక్కడికి వెళ్ళినప్పుడు మా తాతగారి ఊళ్ళో సానిమేళం పెట్టారు. ఊళ్ళో మగాళ్ళందరూ ఆ మేళం చూడొచ్చు. ఆడవాళ్ళు, పిల్లలు చూడకూడదు. మా బావ పెద్ద నర్సింగుని అడిగాను "నేను చూడచ్చా?" అని. వాడు చిన్న పిల్లలు చూడకూడదు అన్నాడు. వాడు అప్పట్లో half pants వేసుకునేవాడు. నేను అడిగాను "నువ్వు పెద్దవాడివా?" అని. వాడేదో గొణుక్కుంటూ వెళ్ళిపోయాడు. సరే ఎలాగైనా అదేంటో తెల్సుకోవాలనుకున్నాను. మా చిన్న తాతగారి ఇంటి డాబా పైనించి ఆ program కనపడుతుంది. వీళ్ళందరూ ఇంట్లోంచి బయటికి వెళ్ళిన తరువాత ఎవరికీ కనపడకుండా మేడెక్కి చూడ్డం మొదలెట్టాను. ఆ మేళంలో ఆడవాళ్ళు తాగేసి సినిమా పాటలు పాడుతూ డాన్సులు.ఒక అమ్మాయి ఒక కర్ర ముక్కని ముందు పెట్టుకుని, ఒక సినిమా పాట parody, "లేగిసేస్తుంది లేగిసేస్తుంది మావయో" అని డాన్సు చేసింది.ఈ లోగా మా సుందర దొడ్డమ్మ వాళ్ళు వచ్చి "ఎవర్రా అది" అని అరవడంతో silent గా కిందకి దిగి వచ్చేశాను. మర్నాడు మా చంటి మావా వాళ్ళు  తాతగారి గది పక్కనే ఉండే నడవలో ఆ మేళం గురించి మాట్లాడుకుంటుంటే ఊరుకోలేక "నేను చూశాను" అని చెప్పాను. "ఏం చూశావురా" అని అడిగారు వాళ్ళు. నేను వెంటనే ఒక చీపురు పుల్ల ముందు పెట్టుకుని నేను చూసిన sequence పాట పాడుతూ repeat చేసాను.వాళ్ళందరూ నవ్వులు. "మళ్ళీ చెయ్యి, మళ్ళీ చెయ్యి " అన్నారు. నేను మళ్ళీ మొదలెట్టాను. ఈ లోగా మా అమ్మ radio గదిలోంచి ఆ నడవలోకి వచ్చి నా విన్యాసాలు చూసింది. నన్ను రెండు తిట్టి, నా రెక్క పట్టుకు లాక్కు పోతూ, మా చంటి మావకి రెండు అక్షింతలు వేసింది.

సశేషం 

Memories of my life

ప్రతీ వాడి జీవితంలోను వాడికి మంచి అనిపించేవి , చెడు అనిపించేవి రెండూ ఉంటాయి. General గా అందరు మంచి గుర్తు పెట్టుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తారు. చెడ్డవి పెద్ద ప్రయత్నం లేకుండానే గుర్తు ఉండిపోతాయి. నా జీవితం దీనికి పెద్ద exception ఏమీ కాదు. Memories వ్రాద్దామని మొదలుపెట్టగానే నాకు నచ్చనివన్నీ గుర్తుకు వచ్చాయి ముందు. 

ఎన్నో హృదయ భేదకాలు, ఎన్నో నిరాశలు, ఎన్నో నిస్పృహలు, కొన్ని ఆనందకరమైన సంఘటనలు అంతే. ఒక middle class ఆంధ్ర కుర్రాడి జీవితంలో ఎన్ని విషయాలు ఉండచ్చో అన్నీ. ఇవన్నీ ఎందుకు వ్రాద్దామనిపించిందంటే నాలాటి ఆలోచనలతో ఒక జీవి ఎలా తయారవుతాడు, వాడి వెనక ఏ బలమైన సంఘటనలు, సంతులేముంటాయి అని నాకు నేనే చూసుకోవాలని వ్రాసుకుంటున్న ఆత్మకథ.

కొన్ని తల్లి తండ్రులతో పంచుకోగలం. కొన్ని స్నేహితులతో, మరికొన్ని జీవన సహచరులతో. కాని కొన్ని ఎవరితోనూ పంచుకోలేము. అవి నీలోనే ఒక చీకటి కోణంలో దాగుండి నిన్ను బాధపెడుతో నీతోనే అంతం అయిపోతాయి. నీకు నువ్వు మాత్రమే justify చేసుకోవాలి. నీ మనసుకి, ఆలోచనకి, ఆచరణకి ఎంత దగ్గరతనం తీసుకురాగలిగితే అంత స్వచ్చమైన నవ్వు నీ ముఖం లో కనిపిస్తుంది. 

ఒక sex పుస్తకం చదువుతూ తల్లి తండ్రులకి దొరికిపోవడం, నువ్వు ఇచ్చే మొదటి ప్రేమలేఖ నీకు నచ్చిన అమ్మాయి చింపి అసహ్యించుకోవడం, తల్లి తండ్రులు frustations లో కొట్టుకోవడం, తల్లో/ తండ్రో లేని జీవితాలు,వాళ్ళ extra marital affairs ,incest , exams fail అవ్వడం, స్నేహితుల egos ,వాళ్ళ వెన్నుపోట్లు, బంధువుల వెటకారాలు, బాగా బ్రతికిన పరిస్థితులలోంచి ఒక సారి కటిక బీదరికం లోకి వెళ్ళిపోవడం, నిన్ను seduce చేసే పొరుగువాడి పెళ్ళాం/పక్కింటి అమ్మాయి, ఉమ్మడి కుటుంబాల తగువులు,ఆస్తుల కోసం కాట్లాడుకొనే రక్త సంబంధాలు, ఏదో అయిపోదామని ఎలాగో ప్రయత్నిస్తే ఇంకేదో తయారవడం, ఇలాటివే ఎన్నో - ఇందులో ఏదో ఒకటైన లేని middle class ఆంధ్ర కుర్రాడు నా generation లో నాకు కనపడలేదు. నాకు అమ్మాయిల జీవితాలతో, వాళ్ళ ఆలోచనలతో పెద్ద పరిచయం లేదు. నేను కిశోరన్న, రాంబాబు కళ్ళతోనే అమ్మాయిల ప్రపంచాన్ని చూశాను.సరే ఇందులో నీ జీవితంలో ఏమున్నాయని మాత్రం నన్ను అడగద్దు. 

నాకు బాగా గుర్తుండిపోయిన నా చిన్నప్పటి మొదటి జ్ఞ్యాపకం. నాకు రెండేళ్లో, మూడేళ్లో, అప్పుడే నడక వచ్చింది. మా అమ్మతో పాటు మా తాతగారి స్వస్థలమైన అమలాపురం దగ్గిర బిళ్ళకుర్రు అనే పల్లెటూరు లో ఉన్నాము. మా పట్టాభిమామ కొడుకు పెద్ద నర్సింగు "ఒరే మీ నాన్నగారు వచ్చారు తెలుసా" అన్నాడు. నాకు ఎందుకో బోలెడంత సిగ్గు, భయం వచ్చేసింది. వంటింట్లో తలుపు వెనక్కాల దాక్కున్నాను. మా నాన్నగారు పెరట్లో అరుగు మీద కూర్చుంటే వీడు నన్ను తీసుకు వచ్చి మా నాన్నగారి ముందు నిలబెట్టాడు. ఆయన రెండు చేతులూ సాచి నన్ను దగ్గిరకి తీసుకున్నారు. చాలా comfort అనిపించింది. నేను ఎంత intensity feel అయ్యానంటే అది తలుచుకుంటే ఇప్పటికీ ఆ feeling నాలో తంతుంది. అంతవరకే గుర్తు. తరవాత మళ్ళీ గుర్తు లేదు. ఆ తరువాత మా నాన్నగారి దగ్గిర ఆ feeling కోసం ఎంతో వెతికే వాడిని. మళ్ళీ కనపడలేదు. ఆయన ఎప్పుడూ ముభావంగా ఉండేవారు. కష్టానికైన, సుఖానికైనా మా అమ్మ దగ్గిరే చనువు ఎక్కువ.

సశేషం 

New poetry - 2

బుసకొడుతూ ఎలనాగిని

బుసబుసమని పొంగు మనము బుగులుకొనంగా

రుసరుసలాడుతు తీసెను

ఎసలిక, ఒక భావకవిత బయలుపడంగా 

విరించి సృష్టిది ఇంతే

వరించి బ్రతుకును కుడిచితి హోలహలమున్ 

భరించి నిజమును మనమున 

సరించి ఉరికితి సమరపు కొలహలమున్ 

గ్రాసము దొరకని బ్రతుకుకు 

త్రాసము తప్పదు నిజముగ జీవన శ్రుతిలో 

వీసము లేనీ మనిషికి 

మీసము ఏలా ముఖమున లోక రీతిలో 

సూడిద లివ్వదు లోకము

గాడిద వలె బ్రతుకునెల్ల ఈడ్చతలవగా

బూడిద మిగులును ఇహమున

ఊడును నీ బ్రతుకు సీల నిజము తెలియగా 


ఏమని సెలవివ్వగలవు
గామల దండుకి దారి తెలుపు విధంగా 
వేమన శతకము చాలును
కామనలను వీడి నిజము తెలుసుకొనంగా 


స్వైరిణి కొంపల తిరిగెడు
స్వైరుడు ఒక నిజము తెలిసి నీతులు చెప్పన్
స్వైరిత వదలదు వానిని
స్వైరాంతము ఎపుడు వచ్చు రీతులు దక్కన్ 


ఎక్కడ ఉన్నది సుఖమది 

దక్కదు ఆ తీపి తలపు మిగులును మొహం

ఎక్కడికక్కడ రాజీ 

నిక్కము ఈ నిజము తెలియ దొరకును జ్ఞ్యానం 

అందంగా వ్రాయాలని
కందం పట్టుకు చిలకగ నీతులు వచ్చెన్ 
అందం కథ దేముడెరుగు
మందంగా మారిన మది గనగన లాడెన్ 


హవణించును ఆలోచన 
రవళించును దాని నడక రాపాడంగా
తవళి సురిగి సుఖము కలిగి 
పవళించును హరి మదిలో కాపాడంగా

నుడికారపు  సుడిలో పడి 

వడివడిగా కవితలు పది వ్రాసుకుపోతే 

పడిపడి కొట్టుకు చచ్చెను 

విడివడి నా భావ కవిత పావన రామా 

New poetry - 1

చాలా రోజుల తరువాత కవిత్వం పొంగి ఈ రకంగా వచ్చింది - అది చదివిన నాకు నేను భక్తి తత్వంలో పడిపోయానేమో అనిపించింది. ఇంకా దీని తరువాత మజిలీ తెలియదు.

పరిణతి పొందిన అనుభవ 

స్మ్రుతి సారముతో సకలము కాంచి తలకగా

మది విడి పరి పరి విధముల

ధృతిగొని శివపాదము కని  పావనమయ్యేన్

ఇదే ఇంకో రకంగా వ్రాద్దామనిపించి చూస్తె

అనుభవ అనుభావ భవము

విలసిత వివధము కనుగొను జ్ఞ్యానము కాగా

మది విడి పరి పరి విధముల

వికసిత శివపాదము కని  పావనమయ్యేన్

ముసాఫిర్ అఫ్ ఇండియా 

Science and Philosophy - 10

After reading the comment from Shyam I felt the need to reiterate what I felt GOD is.

"All this existence is just a variegated manifestation of Brahma or Nature. 

Thus Brahma or rather nature is not a deity, it is not a god, and it is nothing supernatural. Brahma is all that we are, and the abstract cause of all that is, it is a concept which has to be understood, realized and felt, not just to be worshipped".

And if I say this there will not be much suspense or excitement left, but the path you traverse to understand this has got your life in it with all its twists,turns and excitement and ultimately the external world and internal world's interactions like incidents, happenings and their understanding, assimilating using abstract thing mind and its offshoot thought which result in remembrances.

This theory is not new and it is an established platform and over ages it is spelt out again and again - only thing is, it needs to be understood in the right perspective because misinterpretation will lead you some where else and there are more people who misunderstand this.

Moreover to get to the stage of ultimate happiness it needs consistent practice both physically and mentally so that our body will be able to carry it. And it is very easy to get into vices which give temporary pleasure and result in long term unhappiness.

Before I say something on pain let us just discuss and think what initiates change and why it is changing.
It is change that started this universe and it has been initiated long back and it is continuing and change is the quality of nature and it never stops. This needs to be understood first.


Yes it is pain which provokes you to change your course of action till you find your comfort zone and happiness- If you are happy or satisfied with the existing scenario you never want to change and change from your satisfied atmosphere gives you pain.


And now what is pain??
Pain in broad sense and simple terms is suffering.
Before I define pain further let me categorize pain into physical pain and mental pain and further both are interlinked even though defined separately.
The interlink is because physical pain of the body is understood with your brain and mental pain which is generated in your brain results in physical imbalance.


Mental Pain is basically an unpleasant emotional experience based on your life's definition and your mental understanding -where as a Physical pain is a potential tissue damage.


Can nature's pain produce a superior and better thing  - Whether it is superior or inferior there is no basis to define except your own understanding of what you feel is normal and whatever it may be, change is inevitable and everything is contemporary. In my earlier replies I said "human is most superior being nature has evolved till date" in the sense of the capabilities when compared to the existing species.
Yes there is difference in levels of taking pain by individual physically and mentally.
For example infliction with blade may cause pain to a normal human but it may give happiness to a masochist who is  in different mental category than the normal human.
And when your senses don't work properly you may not even understand there is a painful situation.
And it is again nature which produced various planets in the same galaxy with different colors, shapes, gravitational fields and orbits.


When I said science advancement leads to god - I mean it is quest by human to know about himself and his external surroundings in a better way so that he understands the nature and feels immense happiness and pleasantness with all its varieties and in all its changes.


There will be no regrets for whatever the nature gives us. You will be happy to accept it.
That doesn't categorically mean don't change yourself - When nature itself is changing continually you need to adapt to the changes.


Objective of the nature - This is what everybody is trying to find out and unable to find out till now.
May be the question will be put in a different way like  - Any predetermined control is there?
If control is there, then definitely objective will be there.
And human is using science or refinement in thought as a tool to get precise definitions of everything in this nature for a better understanding of it.


And the goal of better understanding is complacency and ultimately happiness.
What I felt when starting this science and philosophy post is to bridge the gap between what we are doing to what we need.


Take this Pain for example
It can be expressed in scientific terms like this - 
"From the site of injury the spinal cord fibers will carry signals to the thalamus and from thalamus it spreads to the insular cortex".
Pain is part of body's defense system producing a reflexive retraction from the painful stimulus and tendencies to protect the affected body part while it heals and avoid harmful situation in the future.


This scientific understanding helps us to identify which parts of our body get activated when you feel it is pain and if further research can help us that by affecting these parts if pain can be subsided only to give human a comfort in case of physical pain.


And even better understanding of universe and human body will define a way and process that ensures happiness in a scientific way.


Yes there are instruments to measure physical pain  - There are Dolorimeter also known as Sonic Palpometer, Algorimeter and even pain scales are there and the units given by some scientists is "dols".


Everybody can devise his own scale of mental pain.


And finally let me tell you the whole thing above was written by "analytical me" and the "emotional me" accepts what you say and says "yes the tears are priceless and life starts with pain". Mother takes pain to give birth and the pain she takes with love and gives out love which is the start of anybody's universe and there is no measure to it and the same can be correlated to the universe.

Science and Philosophy - 9

Back to some Science and Philosophy

Let me tell you once again - It is nothing new I am telling  - It was already there

And some of the humans tried and even trying now over centuries to reason out the cause, reason and effect of all the things that come their way in existence and tried to formulate. This gave way to the sciences and resulted in subjects

When in the earlier notes I wrote something about the subjects Maths, Biology , Physics and Chemistry and interlinks between and tried to relate thought to the physical objects and also some space time and Universe though it was not strongly established. They were more or less like introductions.

Now let us understand from knowing all these subjects what ultimately we are trying to establish and find.

Let us start with Maths on a fast track

Initially it may be the requirement to count and human developed numbers to count the number of items he was having for eating like fruits, hunted animals etc., which are physical objects and seasons, days and nights etc.,which are abstract .

Later he developed simple mathematical operations like addition, subtraction, multiplication, division to do calculations easy and fast.

Initially this subject was limited and was not much of use to human because his only issue was to understand the environment and survive and survival is more important.

He may have tried on trial and error basis to interact with all the objects with life, without life and understand which will be harmful to him and which was not.

Some more progress and after he understood how to survive and then started what he can do with the materials available and how to use. When usage started then he found the need of Maths as told above.
Further after the simple operations like addition he tried to understand the shape and came out with geometry and further formulating resulted in algebra and trigonometry.
The other subjects and sciences are also had parallel development.
After some more development and human started grouping and colonizing there emerged the requirement of land measurement and along with governance there started the requirement of taxation etc.,
Initially numeral system was with sign value notations and the revolution in maths actually started with the introduction of zero to maths, subsequently  the decimal system and binary system were introduced. These systems are derived based on the requirement to express in exactness and binary system only uses "0" and "1" to express everything is used internally in all modern computers. Hexadecimal and Octal numeral systems were also developed.

Then followed the negative numbers, further rational, irrational, real numbers, complex numbers which have various scientific applications and these were developed as per the requirements.

After some basics were fulfilled he started thinking of sky regarding which he was earlier wondering and applying new found mathematical principles of arithmetic, geometry, trigonometry and came out with astronomical basic principles.
To formulate further, things which change within limit and infinitely also he found calculus.
Further calculus is bifurcated into differential and integral calculus where differential calculus is required to find the rates at which quantities change and integral calculus is used to calculate different volumes etc., of different shapes and have various applications in astronomy and other sciences.
Done ... done.. done... so much of Maths but where all this will lead to....
All this is done to simply understand the nature in its exactness and precision and even all other sciences destination is the same which we can talk about in next posts.
And why you want to understand the nature - because you want to know about yourself as you and me humans are part of the nature and moreover you are there and existing. No other go sir.
And what you will do after understanding the nature???
Use it for various means to derive happiness.
And what is happiness???
Just define this for yourself - Your life's puzzle will be solved


To be contd............

ఆలోచనల స్రవంతి - 17

నిజంగా ఆలోచనకి వచ్చినవన్నీ  filter లేకుండా  వ్రాసేస్తే  - "ఏప్రిల్ 1 విడుదల" సినిమా లాగ 

ఇలాగ ఎందుకనిపించిందంటే మొన్న RK వాడి old student మోహన్ తో మాట్లాడుతూ ఉంటే ఇప్పుడు నేను నా కోసం వ్రాయడం  మానేసి జనాలకోసం వ్రాయడం మొదలెట్టానని comment వచ్చింది అని చెప్పాడు. చాలాసేపు ఆలోచనలో పడ్డాను. అప్పుడు అనిపించింది ఎవరో అన్నారని ఇంత సేపు ఆలోచిస్తే నేను పూర్తిగా ఎవరేమనుకుంటున్నారో అని definite గా నాకు తెలియకుండానే effect అయి వ్రాస్తున్నానని. ఇప్పుడు వ్రాసే దాంట్లో force ఉందా లేదా తరువాత.

అయినా ఎవడి గోల ఎవడికి కావాలి. ఎవడి ఆత్మఘోష వాడిది. నేను మొన్న రాంబాబు తో మాట్లాడితే వాడన్నాడు. నువ్వు ఇప్పుడు వ్రాసే దాంతో నాకు పెద్ద పరిచయం లేదు. నేను comment చెయ్యను, నీ బాధలు నువ్వు పడు అని. సరే ఇప్పుడు filter తీసి వ్రాస్తే ఎమోస్తుందో చూద్దామని మొదలెట్టాను. ఏ ఆలోచన వస్తే అదే.


1 . అమ్మలు ఇంకా phone చెయ్యలేదేమిటి??
2 . పిల్లల school seats ఎలా - ఈ dibrugarh లో ఎవడిని పట్టుకుంటే  వస్తాయి??
3 . ఇంకా ఇల్లు వెతకాలి - ఎప్పటికవుతుందో
4 . family shift చెయ్యాలి  - car కూడా  
5 . నాన్నగారికి ఎలా ఉందొ -  ఆయనకేమైనా అయితే ఎలా??
6 . ఈ work  site లో grip ఎలా వస్తుంది?
7 . వాడెవడో జాతకం వాడు May నించి బాగుంటుంది అన్నాడు - నిజంగానే బాగుంటుందా??
8 . ఈ తొక్కలో blog bore కొడుతున్నాది  . పాఠాలు చెప్పినట్టు ఇదేమిటో వ్రాస్తున్నాను. నాకే సరిగ్గా నచ్చటంలేదు. ఇంకేవడికి నచ్చుతుంది. నచ్చుకుంటే నచ్చుకున్నారు పొతే పోయారు వదిలేయి.
9 . ఈ అగర్వాల్ గాడి నస ఏమిటి. వెధవ ఉద్యోగం 20 ఏళ్ళు అయినా ఈ మట్టి గోల ఏమిటో. చెత్తకాయి civil engineering . పైకి royal civil అని ఫోజులు.
10 . సొంత company పెడితే ఏమైనా సుఖం ఉంటుందేమో? risk part తలుచుకుంటే  భయం వేస్తుంది. అయినా చూద్దాం ఏమవుతుందో.
11. ఇన్ని మందులు వాడినా దగ్గు తగ్గటం లేదు. ఇంకేమి చేయాలి.
12 . ఇదేమిటి నా planning చెబుతున్నాను - నా ఆలోచనలు ఇంతేనా??
13 . నేను బాగా domestic life కి అలవాటు పడిపోయినట్టున్నాను. అందుకే priority లో ఈ points వచ్చాయి.
14 . నిజంగా ఆలోచనలలో  fire రావాలంటే ఏమి చెయ్యాలో. అసలు fire ఎందుకు ప్రశాంతత లేకుండా - ఉన్న మంటలు సరిపోకా ఇంకా fire.
15. ఓంకార పంజర సుఖీ   - ఉపనిషదుద్యాన కేళీ కలకంఠీ - ఆగమ విపిన మయూరీ- ప్రత్యక్ష మాహేశ్వరీ
16 . మధ్యలో ఇదేంటో - మూడు ఇడ్లీలు తిని ఓం అన్నట్టు - ఇది దేనికి ఉపమానం బాబు??
17 . సత్సంగత్వే నిస్సంగత్వం - నిస్సంగత్వే నిర్మోహత్వం - నిర్మోహత్వే నిశ్చల తత్త్వం - నిశ్చల తత్వే జీవన్ముక్తిహి 
18 .senseless life 
19 .దంష్ట్రా కరాళానిచతే ముఖాని  - దృష్ట్వైవ కాలానల సన్నిభాని - దిశోనజానే నలభేచ శర్మ - ప్రసీద దేవేశ జగన్నివాస 
20. ఇదేంటి నేను ఆఖరి ద్వారం తెరిచినట్టు - ద్వారం తెరిచియే ఉన్నది

21. The weaker zones are the tentacles of the ventricle - ఇదేమి  అనుప్రాసమో  - బాగా పిచ్చి పట్టినట్టుంది.

ఇంకా చాలు ఏమి వ్రాసానో చూద్దాం అనిపించింది - సరే రేపు చూద్దామని కట్టేసి పడుకుంటున్నాను


మళ్ళీ ఇవాళ తెరిచి చూస్తె నిన్న వ్రాసినవి చూసి ఏమి అనిపించలేదు.


నా friends కి ఏమనిపిస్తుందో ఈ పైనున్నది చదివి.


సశేషం