Movies in my life - 2

సినిమా........contd .


గురుదత్ " ప్యాసా" సినిమా 1991 వరకు చూడలేదు . రాంబాబు  పరిచయమైన తరువాత వాడితో కలిసి  "లమ్హే " అనే హిందీ  సినిమా  చూశాను . అందులో అనుపంఖేర్ , శ్రీదేవి ఒక parody song పాడతారు . ఆ parody song లో, అది mixture of all songs ,     "जाने वो कैसे लोग थे जिनके प्यार को प्यार मिला" అని పాడతాడు అనుపం ఖేర్. నాకు ఆ lyric బాగా నచ్చింది. అప్పుడు మొదలెట్టాను ఈ సాంగ్ ఎందులోదని వెతకడం. అప్పుడు తెలిసింది నాకు "ప్యాసా" గురించి. అప్పుడు cassette తెచ్చుకుని చూశాను. ఒక highly talented introvert ఎలా తనలో తనతో, తనుండే ప్రపంచంతో సమాధానపడటానికి ప్రయత్నిస్తాడో ఆ సినిమా.అందులో నాకు బాగా నచ్చిన సీన్, auditorium లో హీరో వర్ధంతి సమావేశం, అతను రాసిన కవితల పుస్తక ఆవిష్కరణ జరుగుతుంది. అతను బ్రతికుండగానే చచ్చిపోయాడని చెప్పి publicity ఇస్తారు. అతని అన్నలు, అతని మొదటి ప్రియురాలు, ఆమె భర్త , వృత్తి రీత్యా వేశ్య అయినా ఇతని కవిత్వం విని inspire అయ్యి అన్నీ మానేసి ఇతన్ని ప్రేమించే అమ్మాయి,జన సందోహం అందరూ అక్కడ ఉంటారు. అప్పుడు ఆ చీకటి గా ఉన్న  auditorium లోకి doors ,with bright light , ఓపెన్ అవుతాయి. back ground లో ఉన్న light లో హీరో, హీరో తాలూకు silhouette   - అతను మెల్లిగా పాడటం మొదలెడతాడు. "ये महलों ये तख्तों ये ताजों की दुनिया - ये इंसान  के दुश्मन समाजों की दुनिया........ये दुनिया अगर मिल भी जाए तो क्या है" అని. ఆ బ్లాకు అండ్ వైట్ imagery ,ఆ representation of sequence , నిజంగా గురుదత్ కి hats off . ఆఖరికి  హీరో విసుగెత్తి అన్నిటినీ వదిలేసి, he simply  walks into the horizon for a better world .


1993 లో "Manichihrathazhu "అనే మలయాళం movie release అయింది. ఫాజిల్ దాని director . తెలుగు లో దాని dubbed version "ఆత్మ రాగం" అని రిలీజ్ అయింది. పూర్ణా theathre లో only morning shows.  నేను college అయిపోయి on and off ఉద్యోగాలు చేస్తూ,పని లేకుండా తిరిగే రోజులలో ఈ సినిమా చూశాను. mind blowing . ఆ సినిమా theme , concept , డైరెక్టర్ కి medium మీద ఉండే పట్టు, అది చూపించిన తీరు fantastic .  This is one of the best rated film in my personal diary . అందులో నాకు నచ్చిన సీన్ అందరికీ నచ్చినదే, శోభనకి national best actress award తెచ్చింది. హీరోయిన్ లోని  split personality బయటికి వచ్చే time లో sudden  గా  తమిళ్ లో మాట్లాడుతూ" విడమాట్టే  , నా ఇప్పపో ....నీ విడమాట్టే ..... " అని మంచం ఎత్తి పడేస్తుంది. 
నేను thrill అయ్యి నా friends అందరిని పోరు పెట్టి తీసుకు పోయాను. ఎవడికి నచ్చిందో నచ్చలేదో తెలియదు. నేను దాని మళయాళ మాతృక CD నా personal ఆల్బం లో పెట్టేసుకున్నాను.
ఆ సినిమా తెలుగులో ఎక్కువ ఎవడూ  చూడలేదు, కానీ "చంద్రముఖి" రజనీకాంత్ సినిమా మాత్రం సూపర్ హిట్. may be మాస్ ని ఇది బాగా entertain చేసినట్టుంది. రెండిటినీ compare చేస్తే నాకు ఆత్మరాగమే నచ్చింది.


1996 లో నా శ్రీమతి తో నేను చూసిన మొదటి సినిమా "గులాబి". ఆ సినిమా కంటే సినిమా హాల్లో నా శ్రిమతినే నేను ఎక్కువ చూశాను. కొత్త పెళ్లి కదా. అదీ మొదటిసారి సినిమా. అందుకే ఆ సినిమా గురించి నా observation కంటే నా శ్రీమతి ఎలా feel అవుతున్నాది, ఎలా react అవుతున్నాది అన్నదాని మీద focus ఎక్కువై  సినిమా సరిగ్గా చూడలేదు.


నేను 2008 లో హైదరాబాద్ లో ఉన్నప్పుడు నా ఫ్రెండ్ సుబోద్ "గమ్యం" సినిమా గురించి చెప్పాడు. వాడు ఈ సినిమా గురించి చాలా చెప్పాడు. నేను వాడి వెంట పడితే ఇంక విసుగెత్తి నన్ను తీసుకుని వెళ్ళాడు. ఆ సినిమాలో హీరో హీరోయిన్ కోసం వెతుక్కుంటూ ఉంటాడు. ఆ ప్రయత్నంలో తనని తనే తెలుసుకుంటాడు. life అంటే ఏమిటి అని తెలుసుకుంటాడు. దాని montage point ఈ సినిమా లో నాకు నచ్చిన సీన్. కొడుకు, అతని ఫ్రెండ్ ఒక దొంగని తండ్రి దగ్గిరకి పోలీసులు తీసుకువస్తారు.
తండ్రి:  జానకి దొరికిందా
కొడుకు: లేదు
తండ్రి: ఒక దొంగ దొరికాడు
కొడుకు: వీడు దొంగని నాకు తెలుసు, కానీ నీకు తెలియదు వీడు మనిషేనని.........
తండ్రి: నీకు life గురించి తెలియదు అంటాడు.
కొడుకు: నేను పుట్టినప్పుడే అమ్మ చచ్చిపోయింది. I am living her life too. 25 years చదువుకుని నాకు లైఫ్ గురించి ఏమి తెలియదు. జానకి కోసం వెతికే నాకు నేనే దొరికాను. " life అంటే  నేనొక్కడినే బతకడమనుకున్నాను. నా చుట్టూ ఉండే నలుగురితో share చేసుకుని బతకడమని ఇప్పుడే తెలుసుకున్నాను"


ఇవి కాకుండా ఎన్నో సినిమాలు ఉన్నాయి నాకు నచ్చినవి.
మాయా బజార్  , enter the dragon , షోలే, god father (ఇంగ్లీష్), back to the future , matrix  and the list is endless . ప్రస్తుతానికి ఇవి. మళ్ళీ ఇంకోసారి నా బ్లాగ్ మరీ బరువెక్కినప్పుడు సినిమాల గురించి ఇలాగే రాస్తాను. 


నా స్నేహితులు వాళ్ళకి ఈ cinema post ఎలా అనిపించిందో చెప్తే సంతోషిస్తాను.


సశేషం

Movies in my life - 1

సినిమా
దీని గురించి తెలిసిన వాడు, తెలియని వాడు, నాలాటి వాడు అందరూ ఉద్గ్రంధాలు వ్రాసేశారు.Drama శకం నించి  మూకీలు ఎలా మొదలయ్యాయి, ఎవడు కనిపెట్టాడు,మొదటి టాకీ, ఆర్వో కలర్, గేవా కలర్, eastman కలర్,scope, 70MM,stereo , dtx , sfx etc.,
అందరూ చెప్పేశారు. నేను చెప్పడానికి ఏమీ  లేదు. కానీ నా జీవితంలో నేను చూసిన సినిమాలు, అప్పటి సంఘటనలు, వాటిలో నేను మరిచిపోలేనివి, నన్ను కదిలించినవి నేను మాత్రమే  చెప్పగలను. అవే అందరితో పంచుకుందాం అనిపించి ఈ ప్రయత్నం.
నాకు నచ్చినవి చాలా సినిమాలే ఉన్నాయి. నన్ను ప్రభావితం చేసినవి కూడా చాలానే ఉన్నాయి. కానీ ఇప్పుడు నేను చెప్పే సినిమాల తో నా జీవితంలో సంఘటనలు కూడా ముడిపడి ఉన్నాయి.


నాకు బాగా గుర్తుండి  పోయిన మొదటి సినిమా సీన్  - మా  టాటా శ్రీనివాస్ అన్న నేను 3rd std లో ఉన్నప్పుడు నన్ను, నా తమ్ముడు మురళి వచ్చాడో లేదో గుర్తుకు లేదు, తీసుకు వెళ్ళాడు. 1977 అనుకుంటా విశాఖపట్నం, అలంకార్ ధియేటర్ లో push back సీట్స్ వైజాగ్ లో 1st time introduce చేసారు . అడవి రాముడు సినిమాలో NTR మొదటి డైలాగు - ఎవడో అమ్మయిని chase చేస్తూ ఉంటాడు - వాడిని ఒక తన్ను తన్ని ( NTR face చూపించరు  - NTR కాళ్ళు మాత్రం కనపడతాయి-చేతిలో belt )  ........... ఈ అడవికి రాముడ్ని అంటాడు. అందులో పులితో fight , ఏనుగులు circus లో చూపించే feats బాగా enjoy చేశాను.. 
ఆ తరువాత VT college ,శివాలయం branch  లో   నా class leader గిరిధర్ నన్ను అడిగాడు, "నువ్వు ఎవరి favourite " అని, 
"అంటే" అన్నాను -
"నీకు ఎవరంటే ఇష్టం" అని అడిగాడు -
" ఏమో తెలియదు" అన్నాను - 
మళ్ళీ అడిగాడు "NTR లేదా ANR ఎవరు" అని అడిగాడు -
obvious choice NTR - అలా నేను NTR అభిమానిగా మారాను.


1979 లో శంకరాభరణం సినిమా రిలీజ్ సంగం-శరత్ లో అయ్యింది. మా నాన్నగారు అసలు నాకు ఊహ తెలిసిన తరువాత ఎప్పుడూ సినిమాకి వెళ్ళడం చూడలేదు. మా బలవంతం మీద రెండో మూడో సినిమాలు చూసారు. అలాటి మనిషి 30 times చూసిన ఏకైక సినిమా. నా ఫ్యామిలీ మొత్తం including మా పెద్ద మామ్మగారు కూడా చూసిన సినిమా. మూడు టికెట్స్ 1st క్లాసు, రెండు టికెట్స్ balcony అది మా నాన్నగారు బ్లాక్లో కొని తీసికెళ్ళిన సినిమా. మా పెద్ద మామ్మగారు మా బాల్కనీ లో మడత మంచం మీద పడుకుని  నా చేత ఆ సినిమా పాటలన్నీ పాడించుకుని వింటూ ఉండేవారు. అప్పట్లో ఆ సినిమా అర్ధం కాలేదు. పాటలు పాడేవాడిని అంతే . మా పట్టాభి మావ దగ్గిరకి Bhilai వెళ్ళినప్పుడు, శివాజీ అని అతని ఫ్రెండ్ " హలో శంకర శాస్త్రి"   పాట నా చేత పాడించుకుని రికార్డు కూడా చేశారు. ఆ తరువాత చాలా సంవత్సరాల తరువాత మళ్ళీ చూశాను. విశ్వనాధ్ గారికి ఇదే నా సవినయ నమస్సు. అందులో నన్ను బాగా ప్రభావితం చేసిన dialogue  - శంకర శాస్త్రి తులసిని ఇంటికి తీసుకువస్తాడు - ఆమె తరఫున అతని ఫ్రెండ్ మాధవ, advocate ని కేసు వాదించమంటాడు  . అప్పుడు మాధవ శంకర శాస్త్రితో అంటాడు"లోకమంటూ ఒకటి ఏడ్చింది కదా అని" - దానికి శంకర శాస్త్రి " లోకేశ్వరుడికి  తప్ప లోకానికి భయపడనురా మాధవా" అంటాడు. ఆ ఒక్క డైలాగ్ లో శంకర శాస్త్రి character  అతను నమ్మిన దానిమీద అతని conviction  నాకు బాగా నచ్చింది.


1981 లో ఆకలి రాజ్యం సినిమా రిలీజ్ అయ్యింది. అప్పట్లో అది గొప్ప craze . "సాపాటు ఎటు లేదు పాటైన పాడు బ్రదర్" అనే పాటని నేను 7th చదువుతున్నప్పుడు ఏదో పెళ్లి భోజనాలలో మా చుట్టాలతను  పాట  పాడాడు. చాలా నచ్చింది. కానీ ఆ సినిమా నేను 1985 లో ఇంటర్మీడియట్ చదువుతున్నప్పుడు చూశాను. అందులో గుర్తుండిపోయిన scene - కమలహాసన్ శ్రీశ్రీ పుస్తకాలు అమ్ముతాడు. శ్రీదేవి అడిగితే చాలా దుఖంతో చెబుతాడు. "ఆకలి ఊదే నాద స్వరానికి మనిషి ఆడక తప్పదు" అని. శ్రీశ్రీ అభిమాని  క్రింద  మారింది ఆ సినిమా చూసే. ఆ సినిమా అప్పటికి ఇప్పటికీ నా favourite movie . ఎందుకంటే అందులో hero నాలాగ జీవితంలో compromise అవ్వలేదు. అనుకున్న దానికి నిలబడ్డాడు. నచ్చిందే చేశాడు. నా ఫ్రెండ్ రాంబాబు, సుబోద్ చాలా సంవత్సరాల తరువాత  ఏదో ఒక సందర్భంలో అన్నారు - ఇంకా ఏంట్రా ఆ movie అంటే fascination అని. అదేంటో అదంతే . ఇంకా  నా తమ్ముడు మురళి లెఖ్ఖ ప్రకారం నేను ఇంజనీరింగ్ 2nd year -1988 లో ఇంట్లోంచి అలిగి పారిపోయాను -  తినడానికి ఏమి లేక diamond పార్క్ లో కళ్ళు తిరిగి పడిపోయాను.ఏదో హోటల్ లో కప్పులు కడిగాను, వాడు పెట్టే టిఫిన్ కోసం. ఏదో సంఘం వాళ్ళు పెట్టిన  చలివేంద్రం లో  పుస్తకాలు  చదువుకుంటూ కూర్చున్నాను. అందుకే వాడు అది ఆ సినిమా ప్రభావమే అంటాడు. ఎందుకంటే నేను పారిపోయేటప్పుడు నా దగ్గరున్న శ్రీశ్రీ, చెలం పుస్తకాలు తీసుకుని పారిపోయాను. అందుకు.


తరువాత 1983 లో నేను Pre -matric చదువుతున్నాను. ఎందుకో గుర్తు లేదు మధ్యాహ్నం  స్కూల్ నించి ఇంటికి వచ్చేసాను. మా అమ్మ ని "డబ్బులు కావాలి"  అడిగాను. "దేనికి" అని అడిగింది. "సినిమా కి వెళ్తాను" అన్నాను. అప్పుడు శ్రీ కృష్ణ పిక్చర్ ప్యాలస్ లో అభిలాష, చిరంజీవి సినిమా ఆడుతోంది. Rs2.25 balcony ticket . ఆశ్చర్యంగా ఒక్కడివే వెళ్తావా అని కూడా అడగలేదు. మూడు రూపాయలు ఇచ్చేసింది. అది పట్టుకుని స్కూల్ uniform  లోనే  పరిగెట్టాను. ఒక్కడినే చూసిన 1st సినిమా. interval లో బఠానీలు కొనుక్కున్నాను. చిరంజీవి యురేకా సకమికా అనే పాటలో handle వదిలేసి motor cycle నడపడం చూసి thrill అయిపోయాను. 


మరికొన్ని నా జీవితంలో జరిగిన సంఘటనలు, సినిమాలు next post లో 


సశేషం 

Kotta Bhetala Kathalu - Joseph Vankayala the Achiever - Conclusion-1

విక్రమ్ చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు. చూడు భేతాళా నీ కథలో చాలా gaps ఉన్నాయి. ఆ inbetween lines నువ్వు fill చేస్తే గానీ ఎవడూ దీనికి సమాధానం చెప్పలేడు. ఎవడైనా వాడి స్వానుభవం నించి తెలుసుకున్న దానినే జీవితంలో పాటిస్తాడు కొన్ని వంశ పారంపర్యంగా వచ్చినా కూడా. చిన్నప్పుడు ముద్దుగా పెరిగిన వాడు మొండివాడుగా తయారవ్వడంలో ఆశ్చర్యం లేదు. వాడు తెలివైనవాడా కాదా అన్నది వాడి జీవితంలో జరిగే సంఘటనల ఆధారంగా మనం ఒక inference కి రావొచ్చు. నువ్వు చెప్పిన కథ ప్రకారం Joseph చాలా తెలివైనవాడు. అతని జీవితంలో జరిగిన సంఘటనలు అవి చెప్పకనే చెబుతాయి. అతనేమనుకున్నాడో ఆ లక్ష్యం సాధించడంలో అతను విజయం సాధించాడు. ఆ రకంగా అతను successful . నువ్వనే ఓడిపోవడం బహుశా నైతిక విలవుల గురించి అనుకుంటాను. ఏది నైతికం ఏది అనైతికం. ఎవరికీ తెలియదు. మారే కాలం, మారే విలువలు, మారుతున్న ప్రపంచం తో పాటు మారే సమాజం. నువ్వు చెప్పు ఈ ప్రపంచంలో నైతిక విలువలకి ఏది గీటురాయి. ఇది ఇలా చెయ్య కూడదని ఏదైనా rule ఉందా. భేతాళుడి నోట్లోంచి cuban సిగార్ కింద పడిపోయింది. విక్రమ్ continue చేశాడు.
అతని జీవితంలో జరిగిన సంఘటనలని తీసుకుందాం.
సవతి తల్లి జీవితంలోకి వచ్చిన తరువాత అతను ఇంటి నించి వెళ్ళిపోయాడు. ఇక్కడ సవతి తల్లి ఎలాటిదో చెప్పావా? చెప్పలేదు.
స్నేహితులు ఎవరైతే జీవితంలో major role play చేస్తారో వాళ్ళు ఎలాటి వాళ్ళో చెప్పావా? చెప్పలేదు. సాయం చేసారు చెయ్యలేదు, ఆ స్నేహితుల పరిస్థితి ఏమిటో చెప్పవా? చెప్పలేదు.
steno మహాలక్ష్మి ఏమి చెయ్యకుండానే వీడు అంత దూరం దూసుకు పోయాడు అంటావా?   - మహాలక్ష్మి  గురించి ఏమి చెప్పలేదు.
మార్వాడి కూతురు దాని జీవితం దానిది. ఎవరినీ గాభరా పెట్టలేదు. మార్వాడి తల్లి అలా ఎందుకు ప్రవర్తించింది? మార్వాడి తండ్రి ఎలాటి వాడో చెప్పవా?  చెప్ప లేదు.
అతను shares ,lottery ,  మట్క జూదం లో డబ్బులు పెట్టాడని చెప్పావు. అవి  governament ఎందుకు అనుమతి ఇస్తుందో నీకు తెలుసా? తెలిస్తే చెప్పు.
అతను బ్యాంకుల దగ్గిర డబ్బులు ఎగ్గొట్టి, financing company పెట్టాడన్నావు  . ఎగ్గోట్టగలిగే వెసులుబాటు ఉంది? ఎగ్గోట్టాడు.
అతను MLA అవ్వడం తరువాత high level lobbying , అయినా వాళ్లకి కాంట్రాక్ట్స్ ఇప్పించి commission తీసుకోవడం, ఎగుమతి దిగుమతి వీటిలో చట్టంలో ఉన్న లోసుగులతో ఎదగడం, డబ్బు సంపాదించడం  ఏ రకంగా తప్పు. అవకాశం ఉంది కాబట్టి చేశాడు.
కీర్తి గురించి మనిషి అన్నవాడు ఎవడైనా తహతహలాడతాడు. పది మందిలో గుర్తింపు కోసం ఏదో తాపత్రయపడ్డాడు , కానీ అతను చేసినవి hospital ,  blood bank , school , college , అనాధ శరణాలయం పెట్టటం లాటివి మంచి పనులే కదా? కానీ వాటిలో ఏదైనా గందరగోళం ఉందా? అది కూడా చెప్పలేదు.
అతను మతం మార్చుకున్నాడన్నావు. అందులో తప్పేంటి. ఎవడి personal జీవితం వాడిది. మత మార్పిడులు ప్రోత్సహించాడన్నావు. మారే వాళ్ళు ఉన్నప్పుడు మార్చడం తప్పేమిటి? అతను బలవంతంగా మార్పించాడా? అదీ నువ్వు సరిగ్గా చెప్పలేదు.
ప్రత్యర్థుల వర్గాలని అణగ తోక్కాడన్నావు. అక్కడ అతనికి ఆ అవసరం వస్తే అలా చేసి ఉంటాడు. అతను చచ్చిన తరువాత అతని కోసం ఎంతో మంది చచ్చిపోయారన్నావు. అతని కోసమే చచ్చారా, గొడవల్లో చచ్చిన వాళ్ళ list ఇతనికోసమని link చేశారా, clarity లేదు. 
చచ్చిన తరువాత జరిగే సంఘటనలో అతని ప్రమేయం ఏముంది?
ఇవి నువ్వు clarity ఇవ్వగలిగితే అప్పుడు నేను చెప్తాను అన్నాడు విక్రమ్.
భేతాళుడు toyoto లో ఇబ్బందిగా కదిలాడు. నీకు ఇంతకు ముందోసారి చెప్పాను. నేను అడిగితె నువ్వు సమాధానం చెప్పాలి అంతే గాని నువ్వు నన్ను ప్రశ్నలు వేస్తే నేను చేప్పడమేంటి? అన్నాడు.
విక్రంకి విసుగెత్తింది . ముందు నువ్వు సరిగ్గా కథ చెప్పడం నేర్చుకో. తరువాత ప్రశ్నలు అడుగు. అంతే కానీ రాముని తోక పీకి లా కథల చెప్పకు. ఇంతకీ నువ్వు వాడు ఎందుకు ఓడిపోయాడు అనుకుంటున్నావో  చెప్పగలవా? అన్నాడు.
భేతాళుడు తన ఆలోచన చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు. 


my dear friends - ఇది మీరు చెప్పిన comment ని బల పరిచే వాదం. భేతాళుడికి  ఏమి reasoning ఉంటుందో చెప్పగలరా?

Kotta Bhetala Kathalu - Joseph Vankayala the Achiever

పట్టు వదలని విక్రమ్ తన toyoto car లోంచి దిగి mortuary freezer లో పెట్టిన  శవాన్ని పైకి లాగి తన వెంటే తెచ్చుకున్న పెద్ద PVC bag లో pack చేసి  కార్ డిక్కీ లో పడేసి తిరిగి car start చేసి బయలుదేరాడు. అప్పుడు కార్ బ్యాక్ సీట్ లో బేతాళుడు cuban cigar తాగుతూ చూస్తుంటే ఇంతకు ముందు నీలాగే over action చేసి  ఓడిపోయిన  Mr . Joseph Vankayala  కథ గుర్తుకు వస్తోంది.  "If you have enough time I can  tell you the story " అన్నాడు 

దానికి విక్రమ్ "yes please go ahead " అన్నాడు 

Mr. Joseph Vankayala అసలు పేరు వంకాయల వెంకట్రావు. అతని తండ్రి గాజుల మల్లారం పట్టుకుని ఇంటింటికీ తిరిగి అమ్ముతూ ఉండేవాడు. పెద్ద సంపన్నులు కాకపోయినా కూడు,గూడు, గుడ్డకి లోటు ఉండేది కాదు. వెంకట్రావు తల్లి ఒక సాధారణ గృహిణి. అతని చిన్నతనం ఆనందంగా గడిచిందనే చెప్పాలి. ఒకడే కొడుకు కావడం మూలాన చాలా గారాబంగా పెంచారు. దాని కారణంగా వెంకట్రావు చాలా మొండివాడుగా తయారయ్యాడు. ఏది కావాలంటే అది దెబ్బలాడి కొనిపించుకోవడం, అడిగినది ఇవ్వకపోతే ఏడ్చి గోలపెట్టి యాగీ చెయ్యడం అలవాటయిపోయింది. తల్లి తండ్రులకి అతని చిన్నప్పుడు అల్లరి చేస్తే ముద్దు అనిపించేది. కానీ అతను పెరిగి పెద్దవుతున్నకొద్దీ వాళ్ళు అతని అల్లరి భరించలేక పోయేవారు. కానీ ఒకడే కొడుకు మూలాన ఏమీ అనలేకపోయేవారు. వెంకట్రావు చదువు సంధ్యలలో బాగానే ఉండేవాడు. పెంకితనం మూలంగా బడిలో కూడా ఉపాధ్యాయులతో దెబ్బలు తింటూ ఉండేవాడు. అలాగే వెంకట్రావు జీవితం పదిహేను ఏళ్ళ వరకు సుఖంగానే గడిచింది. అతని జీవితం లో అప్పుడు కోలుకోలేని పెద్ద దెబ్బ తగిలింది. అతని తల్లి కాలం చేసింది. తండ్రి రెండో పెళ్లి చేసుకున్నాడు. సవతి తల్లిని ఆ వయసులో అతను భరించలేకపోయాడు. అందుకని వీలయినంత ఇంటికి రాకుండా తిరిగే వాడు. అలాటి సమయంలో అతనికి చాలామంది స్నేహితులు దొరికారు.

స్నేహితులే ప్రాణం, ప్రపంచం అయిపొయింది అతనికి. తండ్రి ఇలా తిరిగితే పెద్దయిన తరువాత నువ్వేమి అవుతావురా అని బాధపడేవాడు. కానీ ఎందుకో వెంకట్రావు కి సమాధానం చెప్పాలనిపించేది కాదు. పట్టించుకునే వాడూ కాదు. ఇలా ఇంకో అయిదేళ్ళు గడిచింది. వెంకట్రావు తండ్రి కాలం చేశాడు. వెంకట్రావు కి ఇంకా ఆ ఇంటితో సంబంధం తెగిపోయింది. ఈ ఆవేశాలలో పడి చదువు కూడా అలక్ష్యం చేశాడు. కానీ తెలివైనవాడు కావటం మూలాన ఏదో అత్తెసరు మార్కులతో డిగ్రీ పాస్ అయ్యాడు. తండ్రి పోయిన తరువాత సవతి తల్లి ఆస్తి లో చిల్లి గవ్వ కూడా ఇవ్వలేదు. ఇతను అడగలేదు. ప్రాణమని నమ్మిన స్నేహితులు ఎవరి కారణాలు చెప్పి వారు తప్పించుకున్నారు. అతను తిండికి లేక బాధపడిన రోజులు కూడా ఉన్నాయి. అతను చదివిన డిగ్రీ తో ఒక ప్రైవేటు కంపెనీ లో బాయ్ కింద జాయిన్ అయ్యాడు. అలా మొదలైంది వెంకటరావు ప్రస్థానం.

విక్రమ్ ఆపుకోలేక అడిగాడు "ఇందాక ఏదో పెద్ద english professor లాగ english  లో  మాట్లాడవు. ఇప్పుడేమిటి తెలుగులో కథ చెబుతున్నావు "

దానికి భేతాళుడు "You see Mr . Vikram don 't interrept the flow  of narration - నువ్వు మాట్లాడితే నేను చేట్టేక్కాలి - కానీ నాకూ చెట్టెక్కి చెట్టెక్కి bore కొట్టింది. Anyway your Toyoto seems to be comfortable than tree. So I will excuse you for this time . Don 't make noise and listen to the story .

Vikram వీడితో మనకెందుకని వినడం మొదలెట్టాడు. 

వంకాయల వెంకట్రావు కి జీవితంలో చాలా తొందరగా ఎదిగిపోదామని కోరిక. తానేమిటో నిరూపించుకోవాలని ఒక పట్టుదల. తనకి జరిగిన అన్యాయానికి జవాబు చెప్పాలనే ఒక ఆవేశం. పరిస్థితి అందుకు సహకరించదు. ఆఫీసుకి టీ తేవడం అందరికీ కప్పులు పెట్టి తియ్యడం వరకే అతని డ్యూటీ. ఇలా ఒక ఏడాది గడిచింది. ఈ ఏడాదిలో ఆ ఆఫీసులో ఎవరెవరు ఎప్పుడెప్పుడు ఏమి చేస్తారు, ఎలా లంచాలు తీసుకుంటారు, ఎవరికి ఎక్కడ అక్రమ సంబంధాలు ఉన్నాయి ఇవీ అతను పోగేసిన సరంజామా. ఆఫీసర్ని కలవాలంటే ఇతనికి మామూలు ఇవ్వడం అన్న సంగతి మామూలు అయ్యింది. అలా పోగేసిన డబ్బులతో అతను lottery , మట్కా జూదం లాటివి ఆడుతూ ఉండేవాడు. అప్పుడప్పుడు ఏదో కొంత వచ్చేది, ఎక్కువ సార్లు డబ్బులు పోయేవి. అయినా అతను వదలలేదు. ఈ లోపు steno మహాలక్ష్మి, accountant బ్రహ్మాజీ affair పట్టుకున్నాడు. వాళ్ళిద్దరినీ black mail చేసి డబ్బు గుంజుతూ ఉండేవాడు. ఇంకొన్నాళ్ళ తరువాత భయపెట్టి మహాలక్ష్మి జీవితాన్ని quadrangle love story చేసేసాడు. పతి ,పత్ని మళ్ళీ వీళ్ళిద్దరూ(బ్రహ్మాజీ, వెంకట్రావు). ఈ మధ్యలో వెంకట్రావు అద్దెకుంటున్న ఇంటి ఎదురుగా ఉన్న ఫ్లాట్ లో ఉన్న మార్వాడి అమ్మాయితో ఇంకో love affair స్టార్ట్ చేశాడు. మార్వాడి ఫ్యామిలీ తో మంచి relations maintain చేస్తూ వాళ్ళ ఇంట్లో ఒకడిలా మసలుతూ ఖాళీ టైములో మార్వాడి తల్లిని కూడా ముగ్గులోకి దించేశాడు. అన్నీ చోట్ల అందరిని grip లో పెట్టుకుని తనకి కావలిసిన డబ్బులకి విలాసాలకి లోటు లేకుండా నడుపుతూ ఉండేవాడు. ఇంకొనాళ్ళ  తరువాత మార్వాడి తల్లి సాయం తో మార్వాడి తండ్రిని చంపేసి మార్వాడి కూతుర్ని పెళ్లి చేసుకుని మార్వాడి అల్లుడు అయిపోయాడు. 

మార్వాడి వాడు పోగేసిన లక్షల ఆస్తి ఒకేసారి చేతికందడంతో లక్షాధికారి అయిపోయాడు వెంకట్రావు

లక్షాధికారి వెంకట్రావు జీవితంలో కొత్త అధ్యాయం ప్రారంభం అయ్యింది. అతనికి డబ్బు సంపాదనే ధ్యేయం. ఉన్న లక్షలని కోట్లు ఎలా చెయ్యాలని ఆలోచన. ముందు share markets , తరువాత banks దగ్గిర అప్పులు, ఎగ్గోట్టడాలు ఇలా కొంత కాలం గడిచిన తరువాత అతని దగ్గిర మరికొంత డబ్బు పోగయ్యింది. ఆ తరువాత ఒక financing company, ఆ డబ్బుల  వసూలికి  ఒక పిల్ల  rowdy batch   తయారు  చేశాడు. నెమ్మదిగా భూ కబ్జాలకి దిగాడు. ఇవన్నీ చేస్తున్నప్పుడు అతనికి politicians కి డబ్బులు ఇవ్వాలిసిన అవసరం వచినప్పుడు అనిపించింది తనే politics లోకి దిగితే ఎలా ఉంటుంది అని . ఇంకేముంది మెల్లిగా national level పార్టీ కార్యకర్త కింద join అయిపోయాడు. ఆ తరువాత కాలం పరిగెత్తింది. ఈ సంపాదించినా డబ్బులతో business , business లో వచ్చిన డబ్బులతో  politics , politics లో వచ్చిన డబ్బులతో expansion of business, తరువాత సినిమాలు, దినపత్రికలు, టీవీ ఛానళ్ళు ఒకటేమిటి వెంకట్రావు conglomerate owner అయిపోయాడు. ఆ తరువాత అతను నెమ్మదిగా politics లో ఎదిగాడు. MLA అయ్యి minister కూడా అయ్యాడు.

ఈ మధ్యలో వెంకట్రావు personal life అంత పెద్దగా పట్టించుకోలేదు. అలాగని అతనికి పెద్ద problems ఎదురు కాలేదు. అన్ని facilities ఉన్న ఇంట్లో అణిగి ఉండే భార్య అతనికి plus point అయ్యింది. అతని జీవితంలో అతను కోరుకున్న కాంతలూ, కనకం అతనిని వరించాయి. ఇంకా అప్పుడు కీర్తి వెనక పడ్డాడు. ఇప్పుడు వెంకట్రావుకి ఉన్న సమస్య ఎలా గొప్ప పేరు సంపాదించాలని. ఈ సమస్యతో వెంకట్రావు ఒక multi speciality hospital , ఒక అనాధ శరణాలయం, ఒక school , college , blood bank   అన్నీవరసగా  open చేశాడు. ప్రతీ రోజు అతని పత్రికలలో, అతని TV channels లో అతని programs  ప్రసారం అయ్యేవి. ఇక్కడే వెంకట్రావు విదేశీ links start అయ్యేయి. అతనికి ఆ links నించి వచ్చిన direction , inspiration  తో మత మార్పిడి చేసుకొని Mr . Joseph Vankaayala  అయ్యాడు.

Mr . Joseph Vankaayala  జీవితంలో అలా ముఖ్యమైన నాలుగో అధ్యాయం మొదలైంది. మతం మారినంత మాత్రం చేత గతం మారదు కదా. స్వభావం అసలే మారదు. అతను చేసే వ్యాపారాలు ఇంకా కొత్త పుంతలు తొక్కాయి. high level lobbying , contracts ఇప్పించడం, hawaala transfers ,  రక రకాల scams , black money in swiss bank , foriegn collaborators తో india లోకి రకరకాల సరుకులు దించడం, మత మార్పిడులు ప్రోత్సహించడం, డబ్బొచ్చే పని ఏదీ వదలలేదు. అలాగ అంగ బలం, అర్ధ బలం పెంచిన Mr . Joseph వంకాయల తొందరోలోనే తన రాష్ట్రానికి CM అయిపోయాడు. అతను CM అయిన తరువాత opposition మనుషులని వాళ్ళ పార్టీ ని తొక్కి తొక్కి వదిలాడు. అతను శాంతి భద్రతలని సుస్థిరం చేస్తున్నాడని ప్రచారం జరిగేది. అలా మహామనిషి లా మారిన Joseph ని ఒక రోజు ప్రజా సదస్సు లో గుర్తు తెలియని వ్యక్తులు shoot చేసి చంపేశారు. opposition చంపిందని కొంతమంది , విదేశీ హస్తం ఉందని కొంతమంది, అతను అణగ తొక్కిన gangs  revenge తీసుకున్నారని కొంత మంది, ఎవరికి తోచిన విధంగా వాళ్ళు అనుకున్నారు. నిజం మాత్రం Joseph నమ్మిన దేముడికే ఎరుక.  అతని చావు కి ప్రతీకారంగా వారం రోజులు రాష్ట్రం అట్టుడికి పోయింది. అక్కడ జరగని దొంగతనం లేదు, లూటీ లేదు, murder లేదు, మానభంగం లేదు. Central governament special forces దింపితే మరో మూడు రోజులకి  రాష్ట్రం కొంచం సద్దు మణిగింది. ఆ సంతాపంలో ఎంతో మంది తమ ప్రియతమ నాయకుడి మరణాన్ని భరించలేక కన్ను మూసారు. అట్టుడికి పోవడం తో సంతాపం తో చచ్చిన వాళ్ళ లెఖ్ఖ ఎక్కువే తేలింది. ఇంతవరకు కథ చెప్పిన భేతాళుడు అడిగాడు విక్రమ్ ని.

" Now you tell me Vikram whether Mr . Joseph succeeded or failed in life ". 

విక్రమ్ ఏమి చెప్పకుండా భేతాళుడి వైపు బ్లాంక్ గా చూడడం మొదలెట్టాడు. భేతాళుడు కి  doubt వచ్చింది. విక్రమ్ ని ఒక కుదుపు కుదిపాడు. అప్పుడు విక్రమ్ అన్నాడు. నువ్వు story మొదలు పెట్టినప్పుడే అన్నావు వీడు overaction చేసి ఓడిపోయాడని . నువ్వు ఓడిపోయాడు అని decide చేసిన తరువాత నన్నెందుకు అడుగుతావు అని. భేతాళుడు ఖంగు తిన్నాడు. నేనేదో అన్నాను మాట వరసకి . నువ్వు నీ opinion చెప్పొచ్చు అన్నాడు. విక్రమ్ చెప్పడం మొదలు పెతాడు. 

నా blog చదివే నా friends కి - విక్రమ్ ఏమి చెప్పి ఉంటాడు - -మీ అభిప్రాయాలూ నాకు comments కింద పోస్ట్ చేస్తే సంతోషం. 

ఆలోచనల స్రవంతి - 15

మొన్న నా friend రామకృష్ణ, వాడి friend సూర్యం అన్న comment ఒకటి post చేశాడు. అది ఏమిటంటే ఇవన్నీ చెప్పడం సులువే కానీ ఒక good approach to solution ఉండాలి అని. సద్విమర్శ ఎప్పుడూ సమ్మతమే. అవసరం కూడా. అప్పుడు నాకు అనిపించింది నా communication లో ఏదో లోపం ఉందేమోనని.  సరే నాకు ఇండియా గురించి తప్పితే విదేశాల గురించి news paper , TV , పుస్తకాలు, ఇంకెవరైనా చెబితే  విని తెలుసుకోవడం తప్పితే వేరే రకంగా direct అనుభవం లేదు, తెలియదు. కానీ నా ఉద్దేశ్యం ఏమిటంటే ఎక్కడైనా మనుషులు మనుషులే. చిన్న చిన్న తేడాలతో అలవాట్లు ఒకటే. అయినా ఇప్పుడు నేను చెప్పబోయేది ఇండియా గురించే.
"ఇండియా లో ఏమిటి లోపం".
ఒకప్పుడు అన్ని రకాలుగా విరాజిల్లిన ఇండియా ఇప్పుడు అతి పెద్ద పేద ప్రజలతో నిండిన దేశంగా ఎందుకు మారిపోయింది. స్వాతంత్రానికి ముందు జరిగిపోయిన గతం గురించి మాట్లాడటం లేదు. దాని తరువాత మన పరిపాలన వచ్చిన తరువాత విషయాలే మాట్లడుకుండము. అందరూ మార్పు రావాలి అంటున్నారు. కానీ ఎందుకు మార్పు రావటం లేదు. ఎంతో మంది మేధావులు ఎన్నో రకాల సలహాలు ఇస్తున్నారు. Infrastructure లో invest చెయ్యండి. Judicial system మార్చండి ఇలాటివే ఎన్నో. కానీ గత 40 ఏళ్ళగా ఉన్న సమస్యలు ఇంకా resolve కాలేదు.  కొత్తగా ప్రపంచాన్ని చూస్తున్న ఇండియన్ యువతకి ఇది ఎవరి  తప్పు,  ఎందుకు ఇలా ఉందో తెలియదు. ఇంతకు ముందు వ్రాసిన వాటిలో కూడా నేను చెప్పాను వీటికి solutions . కానీ అవి focussed గా చెప్పలేదోమోనని అనిపించి మళ్ళీ నా view point  చెబుతున్నాను. ఇవి ఎంత వరకు ఆచరణ యోగ్యమో అందరూ కలిసి ఆలోచించి నిర్ణయం తీసుకుందాం.
"ఇండియా కి pyscho therapy అవసరం ఎంతైనా ఉంది".
ఈ generation ఎలాగైనా ఉండనీ. కానీ రాబోయే generation ని సక్రమంగా ఆలోచించేలా చెయ్య గలిగితే మనం విజయం సాధించినట్టే. ఎదిగే పిల్లల మీద  ఇల్లు, స్కూల్, చుట్టుపక్కల సంఘం తాలూకు వాతావరణం ప్రభావం చూపిస్తాయి. ఈ generation కి pyschotherapy చెయ్యించ గలిగితే కనీసం వచ్చే generations కి మంచి ప్రపంచాన్ని ఇవ్వగలం. 
నేను అనుకుంటున్నవి ముందు points లా చెప్పి తరువాత detail చెప్తాను.
1 . eduction విధానం మారాలి
2. అన్యాయం ని సహించడం - nuetral గా ఉండడం పోవాలి
3. చిన్నప్పటి నించి మన పిల్లలకి కుల, మత తత్త్వం వంట పట్టించటం ఆపాలి.
1. education విధానం మారాలి
schools లో చిన్నప్పటి నించి పిల్లల లోని సృజనాత్మకత చంపేసి, వాళ్ల ఎదుగుదల natural గా జరగకుండా తొక్కేసి, బెత్తాలతో బెదరించి పాఠాలు చెప్పి- marks , ranks వెనకాలే టీచర్స్, తల్లి తండ్రులు వెర్రెత్తిపోయి పిల్లలని బానిసలుగా మారుస్తున్నారు. ఈ schools లో పిల్లలు వాళ్ళ అభిప్రాయాలూ వ్యక్తం చెయ్యడానికి అనువుగా ఉండే పరిస్థితి ఉండదు. మన courses కూడా ఏ debate లేని  ఒక మూస teaching style లో ఉంటాయి. మన దేశం లో ఇన్ని 28 రాష్ట్రాలు ఉన్నాయి. ఉన్నాయంటే ఉన్నాయి. ఎందుకు ఉన్నాయి ఎవరూ చెప్పరు. ఇది ఇలాగే కొనసాగితే పిల్లలు వాళ్ళ view point develop చేసుకునే అవసరమే రాదు. భట్టీ వేసి ranks లో pass అయిపోతూ promote అయిపోవడమే. ముందు వాళ్లకి ఆలోచించడం నేర్పాలి, question వేసే freedom ఇవ్వాలి. సమాధానం వెతికే దారులు చూపాలి. అప్పుడు మంచి సమాజం ఏర్పడే అవకాశం ఉంటుంది. 
2. అన్యాయం ని సహించడం - nuetral గా ఉండడం పోవాలి
చిన్నప్పటినించి ఈ corruption చూస్తూ పెరుగుతారు. అది అలవాటు లోకి ఎంత sink అయిపోతుందంటే ఇది ఇంతే అంటే ఇంతే కామోసు అనుకుంటారు. నా చిన్నప్పుడు మా అమ్మ train  లో  టికెట్స్ తీసేటప్పుడు మాకు హాఫ్ టికెట్ తీసేది - -అయిదేళ్ళు దాటినా కూడా  - అడిగితె ఆవిడ ఆర్ధిక పరిస్థితి ఆవిడ వివరిస్తుంది. చాలా చోట్ల ఇలానే అందరూ. ఇలాటి చిన్న చిన్న మోసాలు ఇక్కడ, అక్కడ పిల్లలకి ఒక రకమైన అన్యాయాన్ని చూసీ చూడనట్టు పోవడం నేర్పిస్తుంది. ఇంతమంది politicians , bureaucrats దేశాన్ని ఇంతలా దోస్తున్నా చూసేంతలా. అది మారాలి, అంటే మన ఇళ్ళల్లో పెద్దలు నేర్పే విద్యా బుద్ధులు, పద్ధతులు మారాలి.
3. చిన్నప్పటి నించి మన పిల్లలకి కుల, మత తత్త్వం వంట పట్టించటం ఆపాలి.
అంటరాని తనం నేరం  - చిన్నప్పుడు మా తెలుగు వాచకం వెనకాల ఇలా అచ్చు వేసి ఉండేది. మా ఆది లక్ష్మి టీచర్ని నేను అడిగాను. టీచర్ ఇదేమిటని. నెత్తి మీద duster తో కొట్టింది. ఇంకా ఎవరినైనా అడగాలంటే భయం వేసింది. తరువాత ఊహతో పాటు జ్ఞ్యానం కూడా పెరిగిన తరువాత అర్ధం అయ్యింది. ఇంకా  వేరు వేరు కుటుంబాలలో జరిగే మత పరమైన పండగలు పబ్బాలు అవీ, ఎందుకు వేరు అన్న విషయం తెలపకనే తెలుపుతాయి. ఇప్పుడు జరిగే ఈ elections లో కులాల, మతాల propaganda ఏమిటో అందరూ చూస్తూనే ఉన్నారు. నేను చదివే కాలేజీ లో కమ్మ, రెడ్డి  అని, కాపు అని, రాజు అని బ్రాహ్మడని  ఈ basis లో కొట్టుకు చచ్చే వారు. నీ కులమేదైనా వేరే కులాన్ని, నీ మతమేదైనా కానీ వేరే మతాన్ని అసహ్యించుకోవటం ఆపేయాలి. నువ్వు ఆపాలి. నీ పిల్లలకి ఆ ఊసు, ఊహ రానీయకు. కనీసం వాళ్ళు కొంత ద్వేషరహిత సమాజంలో బ్రతుకుతారు. మనిషిని మనిషిలా చూస్తారు.
నేను పైన చెప్పినవనీ నేను నా స్నేహితులు చెయ్యగలమనే అనుకుంటున్నాము. అందరూ చెయ్యగలిగితే అప్పుడు performance base లో election results ఉంటాయి. Governance మారుతుంది. Automatically changes in rest of the  things will follow .


ఈ సారి నేను చాలా clear గా నాకు అనిపించిన solution based approach చెప్పాననుకుంటాను. 
మరి brothers చూద్దామా. 


సశేషం 

పరస్పర డబ్బా-2

నా స్నేహితుడు రామానికి ఈ కింద ఇచ్చిన conversation , personal గా ఉండాలని feeling . నేను ఎప్పటికప్పుడు అందరితో పంచుకోవాలని 
వాడి permission లేకుండా పెడుతున్న ఈ క్రింద conversation వాడు క్షమిస్తాడని అనుకుంటూ. ఇది కూడా సరదాకి వ్రాసిందే తప్పితే ఇందులో ఎవడి మీదా వాడివి కానీ నావి కానీ పర్సనల్ opinions కావని మనవి చేసుకుంటూ - పరస్పర డబ్బా ఇదే ఆఖరి episode - ఇంకెప్పుడూ పెట్టను 


రామం  : ఓ మనీషి, రుషి , మహర్షి ,

నీ అనుభవం నీదైన, నా అనుభవం నాదైన,

నిప్పు ముంటుకుంటే కాల్తాదని రుజువు కోసం నిప్పునీ తాకల్సిన అవసరం లేదోమో!

ముడుళు చిక్కు ముడిలే లేకపోతే , నీబాధ నాబాధ లేక నీ బోధ ఇన్ని సొదలు ఎందుకు?

ఎలఎటి పాట

నేను : సామీ 

తెలివైనోడు  తాకడు

ఒప్పుకోలేనోడు తాకుతాడు

బుర్రలేనోడు అందులో దూకుతాడు

ఇది నీకు సెప్పాలన్నసొద కాదు - ఎవడికి సెప్పడానికి  ఎవడెంతోడు 

ఇదంతా నా బరువు దింసుకోడం  అంతే

మన్నించు సామీ మాట పొరబడితే

రామం :ఓ పండితా ,

సొద అన్నది ప్రాస కోసం గాని, వేరొకటి కాదు 

ఎలనాగ

నేను : సామి సెబితే సరే

సామి కోపం ముసురే

సామి నవ్వు సిగురే

నా సామి రతనాల సామి

ఎదిరి లేని ఎంకన్న సామి

నేను : కానరారేరీ కవిగారు

రామం : కవి గారు , చనిరి అరకు

నేను : తవుడు గాడు తెచ్చిన తగువు

సుబ్బడి మాట బిగువు

అర్ధరాత్రి కిశోరన్నగుబులు

ఊడిపోయిన రాంబాబు టవలు 

బాబన్న కోసం పరుగులు

డోర్మటోరీ లో అరుపులు 

వాచిపోయిన కిశోరన్నకన్ను

దావీదు విసుగుతో ఊరుకుండెను మిన్ను 

అయోమయం మైదానం కామేసు

అరకు ప్రయాణం అంతే ఇంతే కామోసు

నేను : కవీ నీ

కళా కాహళ 

హళా హళిలో

కలిసిపోతిని

కరిగిపోతిని

కానరాకే 

కదిలిపోతిని (అని శ్రీశ్రీ అన్నట్టు)

ఏరీ కవిగారు

నేను :  ఏం కవీ - కథ చెప్పనా

గూఢచారి  116  దొంగని   వెతుక్కుంటూ ఎక్కడెక్కడ తిరిగాడో తెలుసా

పాకిస్తాన్

బెలూచిస్తాన్

ఆఫ్ఘనిస్తాన్

ఖజ్హకిస్తాన్ 

కబరిస్తాన్  - ఇలాగ వాడు వెతికిన తరువాత వాడు  ఎక్కడ ఉంటాడో  తెలిసిందా - హిందూస్తాన్ 

హిందూస్తాన్లో

హైదరాబాదు   

సికిందరాబాదు 

ధనబాదు   

ఫరీదాబాదు

బొందబాదు

శార్ధం బాదు  - కానీ వాడికి ఆఖరికి తెలిసిందేమిటంటే వాళ్ళు ఇసాపట్నంలో ఉన్నారని 

ఇసాపట్నం లో 

పప్పులవీది 

చట్రాజువారి వీధి

కోట వీధి

బొబ్బిలివారి వీధి

వసంతరావు వారి వీధి

రామాలయం వీధి

శివాలయం సందు

ఇలా సందులు, గొందులు తిరిగిన తరువాత తెలిసిందేమిటంటే  - ఇంతకుముందు వాడు గొల్ల వీధిలో ఉండేవాడని కానీ ఇప్పుడు గణేష్ బార్లో ఉన్నాడని 

ఇప్పుడు కవిగారికి ప్రశ్న  - -వాడి పేరేమి???

నేను: పడుకున్న కవిగారు

ఎపుడు లేస్తారు

కప్పేసిన దుప్పటీ 

ఎపుడు తీస్తారు

రమ్మన్నప్పుడు రారు

పోమ్మన్నప్పుడు పోరు

చెప్పమంటే చెప్పరు

ముళ్ళున్నాయంటారు విప్పరు

కాలుతుందంటారు

పేలుతుందంటారు

ఏం జరుగుతున్నదో తకరారు

వారి జాబు రాకపోతే మాకు బేజారు

రామం: చలంగారి భాష్యం ప్రకారం

తవుడు గాడు తంతరి

సుబ్బడు క్రోధి 

కిశోరన్న పిరికి

రాంబాబు గాడు చవట 

దావీదు గాడు జ్ఞ్యాని

కామేష్ గాడు .......

నేను: కామేష్ గాడు .......పెద్ద మైదానం

ఇంతకు ముందే చెప్పాగా

comments sake

to keep comments i left this post without deleting it

పరస్పర డబ్బా

నాకూ నా friend రాంబాబుకి అప్పుడప్పుడు పిచ్చి లేచినప్పుడు ఒక debate లాటిది జరుగుతుంది. ఎవరు positive ఎవరు negative అని అనుకోకుండా ఏదో side తీసుకుని తన్నుకు చస్తాము - కాలక్షేపానికి - మా తన్నులాటలో కొన్ని రసవత్తర ఘట్టాలు.
Latest తన్నులాట
బావా మరో కాపీ  - వాడు వ్రాసింది 
మనసు ని వెన్నెల లా చేసి చూడు..
జీవితం మనం అనుకోనేంత 'చిక్కుముడి' కాదు
మన నెత్తి మీద బండ రాళ్ళు ఏమి లేవు..
మన చుట్టూ మనకు మనమే గీసుకున్న లక్ష్మణ గీతలు తప్ప...!!
మన' రంగుల కలలే 'మనకు భారం కాకూడదు ,
చితాకోక చిలుక ని చూడు ..రంగుల దుప్పటి కప్పుకొని ఎంత స్వేచ్చగా ఎగురుతుందో!!
మనం ఎవరికోసమో ఎదురు చూడటం మన అవివేకం !
గడ్డి పువ్వు'ని చూడు ..దేవుడి పూజకు పనికి రాకున్నాఉదయ కాలపు మంచు లో ఎలా మెరిసిపోతుందో !!
జీవితం లో దేనినీ ఆశించ వద్దు ....శాసించు !!
నీవు కోరుకున్న జీవితం ..నీ కాళ్ళ ముందు మోకరిల్లుతుంది ..!
నేను వ్రాసింది 
మనసు వెన్నెలే - కానీ అమావాస్య ఎందుకుంటుంది??
ఇది ప్రకృతి గురూ - 
నీకు అనిపించింది నువ్వు చెప్తే - నా అనుభవం నేర్పింది నేను చెబుతా
అసలు ముడే లేదు - చిక్కు ముడి ఎక్కడ గురూ
రాళ్ళు లేవు - కానీ నెత్తురు ఉంది,చెమట ఉంది,కన్నీళ్ళు ఉన్నాయి - లేవా??
గీతల సంగతి సరే - రాతల మాటేంటి గురూ??
ఇది నిజం - కలలు కనడం భారం కాకూడదు - నీ ఆశని, ఊహని ఆపగలవా??
చూపుల కన్నా ఎదురుచూపులే తియ్యన - ఏ మహాకవి అనుభవం లోంచి జాలువారిందో
శాసించడానికి నువ్వు నేను ఎవరం - విడుదలైన రంగుల బొమ్మలం 
ఎన్ని శాసనాలో మట్టిలో కలిసిపోయాయి - 
పైవాడు చేసిన శాసనాన్ని తెలుసుకోక  - మిద్యావరణ ఇచ్చాప్రయత్నబలం తో ఎగిరిపోదామనే అమాయకులం
నిజానికి - నీకు తెలిసింది ఎంత నిజమో - నాకు తెలిసింది అంతే నిజం
నీ అనుభవం లోకి రానంత వరకు నువ్వూ నమ్మలేవు - నేనూ చెప్పలేను
ఇది నువ్వు నేను బ్రతికి, చూసి, అనుభవిస్తున్న ప్రపంచం  - ఇదింతే
ఇది ఎవరికైనా నచ్చినా నచ్చకపోయినా - ఇది కూడా ఇంతే 

ఆలోచనల స్రవంతి - 14

గృహ హింస
Domestic violence - ప్రపంచమంతటా వ్యాపించి, iceberg  లాగ పైకి పూర్తిగా కనిపించనటువంటి ఒక జాడ్యం.
అహంకారాలతో life partners  పెట్టుకునే చిత్రహింస. ఒకరిని ఇంకొకరు dominate చెయ్యడానికి  చేసే ప్రయత్నంలో జరిగే ఒక బలి. పాతకాలం చాదస్తాలు పోని పితృస్వామ్య వ్యవస్థ లో పెరిగిన మగాడి అహంకారం ఫలితం. ఈ domination తరువాత emotional , physical , sexual abuse గా పరిణమిస్తుంది. పెరుగుతున్న కొద్దీ ఆ మనిషి పెరిగే సంఘం, వాతావరణం ఈ violence ని ప్రేరేపిస్తాయి.
పిల్లల మీద కూడా తల్లితండ్రుల గృహ హింస ప్రభావం చాలా ఉంటుంది. ఆడపిల్లలయితే ఇలాటి వాతావరణంలో పెరిగి ఈ violence కి soft targets అవుతారు.
తాగుడు లాటి వాటికి బానిసలైన వాళ్ళు అయితే తమ స్వేచ్చకి భంగం కలిగిందని ఈ రకమైన ప్రవృత్తికి అలవాటు పడతారు.
ఏది ఏమైనా ఈ రకమైన హింస సమాజానికి చాలా హానికరం.
ఇంతకీ ఇంత ఆవేశంగా ఎందుకు రాయలనిపించిందంటే రోజు రోజుకీ పెరుగుతున్న మానసిక ఒత్తిళ్ళ కారణంగా inter personal relations కూడా affect అవుతున్నాయి. ఒత్తిడిలో ఉన్న మనుషులు తయారు చేసే సంఘం, అలాటి సంఘంలో పెరిగే మనుషులు, వలయాలలో ఈ సమస్యని ద్విగుణీకృతం చేస్తున్నారు.
దీనికి solution ఏమిటంటే  చెడు  అలవాట్లు మాని  సంయమనం నేర్చుకుని,ఆడైనా,మగైనా ఒక క్రమ పద్ధతిలో జీవితాన్ని  సఫలం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించాలి.
ఇంతకు ముందు ప్రపంచంలో ఉన్న దోపిడీ గురించి చెప్పడానికి try చేశాను. ఇప్పుడు ఆ దోపిడీ వ్యవస్థ కి మూల కారణమైన మనిషి ప్రవృత్తిని గురించి నా ఆలోచనలు పంచుకుందాం అనిపించి  చేస్తున్నప్రయత్నం ఇది.
ఇలాగే నాకు అనిపించిన మరికొన్ని ఆలోచనలు  దీని continuation లో.


సశేషం

ఆలోచనల స్రవంతి - 13

Reality shows
వీటి మీద ఏమి వ్రాయాలో అర్ధం కాలేదు. ముగింపు సంగతి తరువాత అసలు ఎలా మొదలు పెట్టాలో తెలియటంలేదు. వ్రాయమని request OK . ఎందుకంటే ఇవన్నీ కాలక్షేపం బఠానీలు. timepass programs .
పాటల, ఆటల,వంటలు, dance, sports competitions,  ఇవి కాక big boss type ప్రోగ్రామ్స్ - అంటే రక రకాల మనుషులని ఒక glass house లో బంధించేసి hidden cameras తో  వాళ్ల తాలూకు movements /moments ని క్యాచ్ చేసి presentations,splitsville లాటి  love / hate relationships in enclosed environments ఇంక వేరే వేరే  competitions వీటి మీద నిజంగా ఏమి వ్రాయాలో తెలియ లేదు. తీసే వాళ్ళు తీస్తారు, చూసే వాళ్ళు చూస్తారు. మన శిల్ప శెట్టి లాగ ఈ shows నించి celebrities అయిపోయేవాళ్ళు కొందరు.
అసలు ఈ idiot box ఒక cigarette , alcohol లాటి మత్తు. ఒక వ్యసనం. Life is a habit అన్నాడు ఒక మహానుభావుడు. మనం మన అలవాట్లని ఎలా shape చేసుకుంటే అలా ఉంటాయి. ఇంతకు ముందు పుస్తకాలు చదవడం ఒక universally accepted and good hobby .అలాటి పరిస్థితులలో నేను స్కూల్ పుస్తకాలు కాకుండా వేరే ఏమైనా చదువుతుంటే మా అమ్మ చదువు మానేసి ఈ చెత్తంతా ఎందుకు అని తిట్టేది. ఇప్పుడు మంచో, చెడో తెలియదు TV watch చెయ్యడం చాలా సహజం  అయిపొయింది. cheap అండ్ best . ఇంక ఏ ఏ programs watch చెయ్యాలో ఆ తల్లీ తండ్రుల వాళ్ల వాళ్ళ అభిరుచుల మీద ఆధార పడి వాళ్ళ పిల్లలకి అలవాట్లలోకి మారిపోతాయి. ఇన్ని రకాల reality shows వచ్చాయి అంటే జనాలు కావాలని అడిగినట్టే.


ప్రతీది ఇలాగే. variety కోసం ఎవడో ఏదో మొదలెడతాడు. జనాలకి నచ్చుతుంది. బోర్ కొట్టకుండా ఉండడానికి టీవీ వాళ్ళు ఆ shows కి రకరకాల మసాలాలు జోడిస్తారు. నచ్చుతున్న కొద్ది పెంచుకుంటూ పోవడమే. కొన్నాళ్ళకి వెగటు పుట్టినా TV వాళ్ళు మార్చరు. ఎందుకంటే అప్పటికి sponsors , vested interests అన్నీ చేరి program జనాలని హింసించే levels లో ఉన్న ఆపే పరిస్థితి ఉండదు. అవి కొన్నాళ్ళు నడిచి తరువాత వాటి చావు అవి చస్తాయి. తరువాత వీళ్ళు మంచివి చూపించటం లేదని జనాలు, జనాలు మేచ్చేవి చూపిస్తున్నామని టీవీ వాళ్ళు  - ఈ గొడవ మామూలే. TV అనే కాదు - -అంతకు ముందు సినిమాల గురించి కూడా ఇదే గొడవ.


మారుతున్న కాలానికి, అభిరుచులకి తగ్గట్టుగా ఈ వినోద సాధనాలు.
నేను నా ఫ్రెండ్ మొన్న దూరదర్శన్ లో starting లో వచ్చిన serials హమ్ లోగ్  , ఏ జో హాయ్ జిందగీ, show theme గురించి మాట్లాడుకుంటూ అప్పట్లో ఎంతో బాగుండేవి ఇప్పుడు ఎలా అయిపోయాయి అని తెగ feel అయిపోయాము.


నేను HBO , Star movies లోనో Truman show అని ఒక సినిమా చూశాను. అందులో హీరో Jim carrey అనుకుంటాను, వాడి  చిన్నప్పుడే ఒక camera ,mike ఏదో implant చేసేసి వాడి జీవితాన్నే ఒక live show  లాగ  మార్చేస్తారు. వాడు ఆఖరికి ఏడ్చుకుని చచ్చి చెడి ఒక emotional climax లో ఆ show close చేసేస్తారు. అందులో last లో  ఏదో ఒక argument కూడా ఉన్నట్టు గుర్తు. real life కంటే ఈ virtual fabricated life better అని. కానీ ఏదో జరిగి చివరికి వాడు real life లోకి అడుగు పెడతాడు
ఇంకొన్ని రోజులలో నిజ జీవితం తో విసుగెత్తి జనాలు ఈ virtual reality లో బతికేస్తారు అనిపిస్తుంది.


ఈ ఆకలికి కూడా ఏదైనా virtual భోజనం ఉండేటట్టు అయితే  బాగుండేది. ఇంకా కష్ట పడవలిసిన అవసరం ఉండదు.


కొన్ని ఇళ్ళల్లో ఇంకా వీలు కుదిరేటట్టయితే  computer with net connection  common అయిపొయింది. సరే అదో అల్లరి.


కానీ ఒకటి నిజం. ఈ science advancement  చాలా మంచిది. మనిషిని దేముడికి దగ్గరగా తీసుకు వెళ్ళేది అదే.
అది ఎలాగ అని నేను అనుకుంటున్నానో ఇంకో సారి.


సశేషం

ఆలోచనల స్రవంతి - 12

మొన్నటి దాకా వ్రాసినవి చూసుకుంటే ఇంతకు ముందు ఒక సారి అనిపించింది మళ్ళీ నాకు అనిపించినదేమిటంటే నాలో ఎందుకనో చాలా ద్వేషం ఉందని. ఎవడి మీదో కోపం. ఎందుకో చిరాకు. ఒక పెచ్చు మీరిపోయిన స్వాతిశయం, ఒక restlessness .
అసలు నాలో ఒక positive side అనేది ఉందా అని నా మీద నాకే doubt వచ్చేసింది.
మళ్ళీ నాకు నేనే justification ఇచ్చుకున్నాను.  మంచి కోరుకునే కదా ఇవన్నీ వ్రాస్తున్నాను.
అవును ఏం మంచి నేను కోరుతున్నాను. ఒక ద్వేష రహిత సమ సమాజం. అందరూ సుఖంగా ఉండే ఒక స్వర్గం.
నిజంగా అన్ని అందరికి సుఖంగా అమరిపోతే ఇంక problems ఉండవా?
ఈ వ్యత్యాసాలు ఉండబట్టి ప్రపంచం ఇంత variety గా ఇన్ని రంగులతో ఉంది కానీ లేకపోతే   - ఆంతా బాగుండే మాటైతే  నిజంగా utopia అయితే మొదటి రోజు పండగ,  రెండో రోజుకి bore కొడుతుందేమో!
ఈ ప్రపంచం ఇలాగే correct ఏమో?
ఆంతా ఒకేలా ఉంటే తరువాత చెప్పుకోడానికేమీ ఉండదు.

అసలు అందరి బుద్ది ఒకేలా ఉండవలిసిన అవసరం ఏమిటి.

అందరూ ఏ ఏ points లో కలవాలి? దేనిలో differ అవ్వొచ్చు ?

మళ్ళీ అనిపించింది నేను మొత్తం bottom దాకా చూసి ఇంకా తెలుసుకోవడానికేమి లేవనిపించి, ఆచరించడానికి ఓపిక, interest లేక, మళ్ళీ ఇంకో logic తీసి కాలక్షేపం చేస్తున్నానేమో అని. 

ఎందుకంటే,  వివేకానంద పుస్తకాలు - రామకృష్ణ మఠం ప్రచురణలు  - జ్ఞ్యాన యోగం , కర్మ యోగం, భక్తి  యోగం, రాజ యోగం, అనుష్టాన వేదాంతం ఇలా కొన్ని  పుస్తకాలు చదివాను. చదివినంత  సేపు ఒక ఫీలింగ్ నేను గొప్ప జ్ఞ్యానం  పొందుతున్నాను అని. చదివిన తరువాత నేను అందరి  వేపు ఒక బాబాలా అర్ధ నిమీలిత నేత్రాలతో చూద్దామని  ఫీలింగ్.  అవి ఎంత వరకు ఆచరించాను అని ఎవరూ అడగలేదు. నేను ఆచరించినట్లు నాకు కూడా అనిపించలేదు. తరువాతఆ పుస్తకాల్లో  ఏమి వ్రాసి ఉందో గుర్తుకు   తెచ్చుకుందామన్న గుర్తుకు రాలేదు.  కొన్నాళ్ళు అది శంకరుడు వ్రాసిన వివేక చూడామణి చదివి "తితిక్ష" అని గెంతాను. ఈ "తితిక్ష" అంటే ఎలాటి పరిస్థితినైనా సంఘటనైనా నిర్వికారంగా గ్రహించగలిగే ఒక అవస్థ. సాధన ద్వారా కలిగే మానసిక స్థితి . మళ్ళీ ఏదో విషయంలో కొంచం చిరాకు  రాగానే వెర్రి కోపం వచ్చేసి  అరుపులు , గెంతులు.  

అప్పుడు అనిపించింది చదవడం వల్ల కలిగే ప్రయోజనం దారి తెలుసుకోవడం అయితే దాన్ని ఆచరించడం వల్ల పరిపూర్ణత్వం సిద్ధిస్తుందని. 

సరే ఆచరిద్దామని కొన్నాళ్ళు ప్రయత్నించాను. కొంత బద్ధకం, కొంత పరిస్థితి -  నా డబ్బా logic నాకు కరెక్ట్ - అన్నీ వదిలేశాను.  అందుకే అలా కాలక్షేపం చేస్తున్నానేమో అనిపించింది. 

"అర్ధం లేని ఈ జీవితంలో కాలక్షేపమే కదా  పరమార్ధం" - మరి నేను ఎంచుకున్న కాలక్షేపం మంచిదే కదా - అందరికీ ఏదో చెప్దామని - మళ్ళీ అనిపించింది - ఆచరించని దానిని అవతలి వాడికి నీతి బోధలా చెప్తే conviction ఉండదు - నాకే తెలియదు దాని అర్ధం ఏమిటో - ఇంక చెప్పడం ఎందుకు అని 

గౌతమ బుద్ధుడు, రామకృష్ణ పరమహంస, మహాత్మా గాంధి వీళ్ళ వ్యక్తిత్వం అందుకే అంత ఉన్నతం ఏమో?  ఆచరించి తరువాత చెప్పడానికి ప్రయత్నించారు. 

మొన్న ఒక బిచ్చగాడి మీద నా friend చిరాకు పడడం చూశాను. వీడి మీద ఇంకొంత మంది నా friends చెడ్డగా అనుకుంటుంటే విన్నాను.  పోనీ ఆ ఫ్రెండ్స్ జీవితాలు ఏమైనా correct గా ఉన్నాయా అంటే అదీ కనపడలేదు. పోనీ correct  గా  లేవు అనడానికి నాకున్న తెలివితేటలూ సరిపోలేదు.
అయినా ఎవడి జీవితాన్ని define చెయ్యడానికి ఎవడికి అర్హత ఉంది. ప్రతీవాడి జీవితం లోను రకరకాల కోణాలు. ఎవడి జీవితాన్ని వాడు బాగు చేసుకోగలిగీ, బాగుచేసుకోని బలహీనతలు.  ఆలోచిస్తూ పొతే అన్నీ నిజం, సరైనవే అనిపించే కారణాలు.
ఇవన్నీ మిధ్య అనుకుంటే  problem లేదు. మిధ్య అనుకుంటే అసలు ఇంక ఆలోచించవలసిన అవసరమే లేదు.
ఇవన్నీ మిద్యా? ఏమో ఎవడికి తెలుసు.


ఇంతకు ముందు ఈ పరలోకం concept తో ప్రజలు కొంత భయం తో పక్కవాడికి ఇబ్బంది పెట్టకుండా బతికే వారు.సాయం చేస్తూ బతికే వారు. పుణ్యం వస్తే స్వర్గం వెళ్ళొచ్చు అని.  ఇప్పుడు ఆ నమ్మకం తగ్గి బతికున్నప్పుడే సుఖపడాలి అని తెగించి ప్రయత్నాలు.
చచ్చిన తరువాత ఏమి జరుగుతుందో తెలియదు, నమ్మకం లేనప్పుడు - -తెగించినప్పుడు ఇదింతే.

అసలు విషయమేమిటంటే ఎవడికైనా ఇప్పటి పరిస్థితులలో డబ్బు అవసరం. అది ఉంటే 95 % problems solve అయిపోతాయి. balance 5 %  కోసం ఈ  Abraham నుండి pope వరకు   - శంకరుడి  నుండి latest స్వామీజీ వరకు 

ఒక రేంజ్ దాటితే నీతులు చెప్పడానికి బాగానే ఉంటాయి కానీ, ఆచరించడానికి పనికిరావు. 

అసలు chemical locha నాలోనే అనుకుంటాను. ఈ అశాంతి నుంచి ఎలా బయట పడాలి. తెలియదు.
ఇంతకు ముందు కొంత శాంతి ఉండేది. ఏదో కావాలని పని కల్పించుకుని పనిలో పడి ఈ ఆలోచనలన్నీ మరిచిపోఎవాడిని. అంటే escapist పద్ధతి అన్నమాట.
ఈ బ్లాగ్ నించి అది కుదరటం లేదు.దీంట్లో  వ్రాసినవన్నీ ఎప్పటికప్పుడు మళ్ళీ చూడటం. ఏదో కొత్తవి వ్రాద్దామని ప్రయత్నాలు.

In the lighter vein ఈ సారి న ఫ్రెండ్ RK గాడిని ని కుమ్మేయ్యాలి. నా weakness వాడు పట్టేసాడు. నా ఈ literary interest -  అది నాకు ఎందుకుందో తెలియదు  - అక్కడ కొట్టాడు - ఈ blog ఒకటి అంటించాడు. 

నా శ్రీమతి నా  blog మీద ఒక మంచి satire కొట్టింది. retirement తరువాత చెయ్యాల్సిన పనులు మీరు ముందే ఎందుకు చేస్తున్నారు అని.


సశేషం

ఆలోచనల స్రవంతి - 11

చాలా రోజుల తర్వాత net తీరికగా open చేశాను.  ఏదో వ్రాద్దామని ఆలోచిస్తే ఏమీ తట్టలేదు.
మత గురువుల గురించి వ్రాద్దామనుకున్నాను. మత గురువులు అని specific కాకపోయినా మతం గురించి నాకు తెలిసిన cynic launguage లో ఏదో చెప్దామనిపించింది.
కానీ దానికి mood set అవ్వటం లేదు. మళ్లీ నాకనిపించింది అవన్నీ వ్రాయడానికి కావలిసింది mood కాదు information అని.
తెగించి మొదలెట్టాను.


"మనిషి తన భయాన్ని పోగొట్టుకోవడానికి సృష్టించుకున్న ఆయుధం భగవంతుడు".
వేరు వేరు చోట్ల ఎదిగిన నాగరికతల్లో వేరు వేరు దేముళ్ళు.
ఒక రకం దేముడిని ఫాలో ఆయిన వాళ్ళందరిది ఒక మతం.
ఒక్కొక్క  తెలివైన వాడు ఒకో మతానికి నాయకుడు.  వాడిని ఆశ్రయించుకుని బ్రతికే వాళ్ళు , వాడిని ఉపయోగించుకుని బ్రతికేవాళ్ళు  , వాడి చుట్టు పక్కల బ్రతికే వాళ్ళు, వాడి కనుసన్నలలో బ్రతికే వాళ్ళు , మళ్ళీ ఇందులో కులాల కలకలంతో,  రకరకాలతో ఒక సంఘం.
ఈ మతాలనించి , సంఘాల నించి - - ఉద్యోగాల కోసం, ఉదర పోషణార్ధం ఇంకా ఇతర అవసరాలకి ఏర్పడ్డ ఒక సమాజం.
ఈ సమాజాల్ని, సంఘాల్ని మళ్ళీ మతం పేరుతొ వేరు చేసే ఒక అయోమయం.


అసలు మతం దేనికి అవసరం??
మనిషి ఆలోచనలని, అలవాట్లని ఒక క్రమ పద్ధతిలో ఉంచి, తన చుట్టు పక్కల ఉన్న ప్రపంచంతో ఒక understanding  ఉండేలా చేసి  - ఒక సుఖమైన జీవితాన్ని ఏర్పాటు చేసే ఒక విధానం. ఒక పద్ధతి. ఒక నమ్మకం. ఒక దృష్టి. ఒక ఆచరణ.
అందుకే అందరూ దాని వైపు అంతలా ఆకర్షించ బడతారు. మతం ఒక సంఘంలో ఇచ్చే comfort zone ఆంతా ఇంతా కాదు.
అది సరి ఆయిన వాళ్ల పర్యవేక్షణ లో అడుగులు వేస్తే శుభం.


లేకపోతే అది సృష్టించే భీభత్సం ఆలోచించడానికి ఊహ కూడా సరిపోదు. hydrogen bomb నీకు అర్ధం అయ్యే లోపే చంపేస్తుంది. ఈ మత మౌడ్యం  నిన్ను హింసించి చంపుతుంది.  నిన్ను బాధ పెట్టి చంపుతుంది. దీనికి ఫత్వాలు, గోధ్రాలు, 26 /11 లు , ఇవే proof .


చరిత్రలో అవలోకిస్తే apart from కీర్తి , కాంతా, కనకం, యుద్ధం చెయ్యడానికి ఈ మతం కూడా ఒక కారణం .
తెలివైన వాళ్ళు ప్రపంచాన్ని  గుప్పిట్లో పెట్టుకోవటానికి వాడే tools and tackles లో ఈ మతం ఒకటి.
కాకపొతే ఈ మత మార్పిడులు దేని కోసం జరుగుతున్నాయి.
ఘజని, గోరీల కాలంలో ముస్లిం మతంలోకి, బుడత కీచుల కాలం లో christianity లోకి జబర్దస్తీ చేసి ప్రజలని మతాలు మార్చేవారట. దేని కోసం???
దేవాలయాలని పడగొట్టి సమాధులుగా  మార్చేవారుట - ఇక్కడినించి ఎన్నో విగ్రహాలు, సంపద దోచుకు పోయారు. అప్పుడు అడగడానికి ఓపిక లేదు. ఇప్పుడు చెయ్యగలిగేది ఏమీ లేదు.
ఇప్పుడు కూడా ఈ మత మార్పిడులకి బోలెడంత డబ్బు ప్రవహిస్తోంది. దేని కోసం????


నిజంగా ప్రజల సుఖం కోరే వారే అయితే మతాలు మార్చఖ్ఖరలేదు. Governance మారిస్తే చాలు. 


ఒక్కొక్క మతం లో పుట్ట గొడుగుల్లా గురువులు తయారడి పోయారు. వాళ్ళు ఉదయాన్నే ఈ టీవీ-media లో ఏం వాగుతారో, అవి చూసి ఎంతమందికి నిజం గా ప్రశాంతత కలుగుతున్నదో తెలియదు  కానీ ప్రతీ వాడి సభలో , అది ఏ మతమైనా కానివ్వండి , ఇసకేస్తే రాలనంత జనం. ఎంత restlessness create అయ్యి ప్రజలు ఎంత peace of mind కోరుకుంటున్నారో దీని బట్టి తెలుస్తోంది.
మనిషి మీద మనిషికి నమ్మకం ఏ మాత్రమేనా వాడి విచక్షణ తో కలిగి ఉంటే, ప్రస్తుత పరిస్థితులలో అది పోయింది.


ఒక దేశంలో ఆర్ధిక పరిస్థితులని అక్కడి తెలివైన self -centered వెధవలని ఎగదోసి వాళ్ళ గుప్పిట్లో పెట్టించి - వాళ డబ్బులని బ్యాంక్స్ లో పెట్టించి - ఆ banks ని  మళ్ళీ తమ గుప్పిట్లో పెట్టుకుని -అక్కడ governament ని ఈ వెధవల గుప్పిట్లోకి తోసి -ప్రపంచ బ్యాంక్లు పెట్టి ఆ దేశం అభివృద్ధికి???? ధన సాయం చేస్తూ -అప్పులకి వడ్డీలు లాగుతూ  - governament ని  ఇరికించి -ఇంకో రకంగా డబ్బులిచ్చి దేశాలలో  bombs పెట్టి మారణకాండలు జరిపి, కబ్జాలు చేసి  ఒక అశాంతిని రేపి   - అక్కడ ప్రజల అశాంతిని డబ్బులతో ప్రవహించే ఈ మతాల మార్పిడిలో కూరుకు  పోయేలా చేసి - మత గురువులని  - ఆ మతం యొక్క ఆలయాలని ముందే డబ్బులతో కొనేసి -  మత మౌడ్యం తలకెక్కిన తరువాత , ప్రజల సాయంతో governament ని control చేస్తూ - governament సాయం తో ప్రజలని కంట్రోల్ చేస్తూ, వీళ్ళిద్దరి సాయం తో వెధవలని కంట్రోల్ చేస్తూ - -wonderful power play -


మళ్ళీ  ఇప్పుడు జరుగుతున్న పరస్థితి - చిన్న చిన్న groups  లో  ఇదే తరహా చిన్న స్థాయిలో  - international levels లో పెద్ద స్థాయిలో - ఇది minimum  ఆటవిక న్యాయం కూడా లేని ఒక భయంకరమైన అమానుషం - జంతువులలో  విచక్షణ అన్నది  కనిపించదు. విచక్షణ తెలిసిన మనిషి ప్రవర్తన ఈ రకంగా ఉంటే దానిని ఏమనాలి.


చరిత్రలో నాగరికతల గురించి, మతాల గురించి  నేను చదివిన పుస్తకాల సారం, ఎరిగిన చరిత్రా జ్ఞ్యానం తో నాకు అర్ధమైనదేమిటంటే అప్పుడూ కొద్ది పాటి తేడాతో ఇలాగే ఏడిసింది - వేరు వేరు కాలాలలో ఎవడి ఓపికని బట్టి వాడు యుద్ధాలు - -ఇంక రెచ్చిపోయి ప్రపంచ యుద్ధాలు జరిగాయి  - అందరికి చావు తప్పి కన్ను లొట్ట పోయినంత పరిస్థితి - పెద్దలందరూ కూర్చుని ఇలా కాదు - తన్నుకుంటే పరిస్థితి బాగులేదు అని  ఒక శాంతి ఒప్పందం చేసుకుని నడిపిన, నడుపుతున్న ప్రపంచం -


- నిజంగా నాకు భయం, బాధ, విరక్తి, చిరాకు - వెంటనే ఒక ఆవేశం, కోపం, పట్టుదల , ఏదో చేసేద్దామని - ఒక పిచ్చి కోరిక ప్రపంచం ప్రశాంతంగా ఉండాలని - అది నా జీవిత కాలంలో జరగదేమోనని ఒక నిరాశ - మనమందరం ముందుకు పోతున్న తీరులో ఒక అనిశ్చితి  - ఒక పక్క సైన్సు పురోభివృద్ది చూసి ఆనందం - దాన్ని వాడే విధానం చూసి ఆందోళన  - మతాల విధానాలని స్వార్ధ ప్రయోజనాలకి అనుగుణంగా వాడుకుంటున్న తీరు
నేను ఏడుస్తున్నానంటే  ఏడవను మరి. ఈ కొద్దిపాటి సుఖం మళ్ళీ హరించుకుపోతుందని. నా ఒక్కడి కోసం కాదు నా జాతి మొత్తం కోసం.

నిజంగా దేముడుంటే  - ఇదంతా చూస్తుంటే  - ఇదంతా ఆయన సృష్టి విలాసం అయితే - confusion లేదు - ఎందుకంటే మంచో చెడ్డో ఆయనే పడతాడు

అది కాకపొతే నిజమగా మనమందరం తీవ్రంగా ఆలోచించాల్సిన సమయం - ఆ భగవంతుడిని సృష్టించుకున్న మనిషి ఆయన్ని మంచికి వాడుకోవాల్సిన సమయం - 

నేను కొంచం ఎక్కువుగా ఊహించుకుంటున్నాను అనిపిస్తే - -మీ కళ్ళ ముందు జరుగుతున్నదే మీకు సాక్ష్యం


సశేషం